Το ιστολόγιο «Κερύνεια εναλία»

είναι τώρα ξανά διαθέσιμο

Λάμπρος Καλλένος

Από χτες, 4 Αυγ 2026, το ιστολόγιο αυτό κλειδώθηκξε από το γκούγκωλ. Υπέβαλα αίτημα για επανεξέταση. Το γκούγκωλ με ειδοποίησε ότι θα επανεξεταστεί, και είναι προγραμματισμένο για διαγραφή σε 89 μέρες. 

Μετά το κλείδωμα του, το ιστολόγιο μας αποκαταστάθηκε και είναι τώρα διαθέσιμο, μετά από 20 ώρες.

Το γκούγκωλ έστειλε ένα μήνυμα, όπου λέει πως το ιστολόγιο βρέθηκε σύμφωνο με τους κανόνες του. Δεν δίνει καμμιάν εξήγηση για το κλείδωμα και την αναστάτωση που προκάλεσε. Λέει μόνο: «Ευχαριστούμε για την κατανόηση».

Μα εγώ δεν του έδωσα καμμιά κατανόηση. Αντιθέτως, είμαι πολύ θυμωμένος και πολύ ανήσυχος, καθώς συνειδητοποιώ ότι θέματα τόσον βασικά για τον καθένα μας, όπως η επικοινωνία και η δημοσίευση, στη πραγματικότητα δεν είναι στον έλεγχο μας.

Είναι στον έλεγχο ενός αυτόματου αλγόριθμού, ή ενός ηλίθιου από την Ινδία που μπορεί να καταγγείλει καταχρηστικά. Ή της τουρκικής ΜΙΤ που δεν της αρέσει ο Οτσαλάν.

Το 2015 είχα δημοσιεύσει μιαν είδηση από ένα ιστότοπο ειδήσεων, για τον πόλεμο που έκαναν οι ψυχοπαθείς τρομοκράτες του «ισλαμικού χαλιφάτου» κατά των Κούρδων, μα και εναντίον όλου του λαού της Συρίας. Την περιόδο εκείνη οι τρομοκράτες είχαν ήδη ηττηθεί και ο ιστότοπος ειδήσεων είχε συνοδεύσει την είδηση με μια φωτογραφία που τους έδειχνε μέσα στη συριακή πόλη Ράκκα να ανεμίζουν τις σημαίες τους. Το δεφτέρι αφαίρεσε την δημοσίευση. Μετά από λίγες ώρες, την επέτρεψε, προφανώς διότι την είχαν δημοσιεύσει μερικές χιλιάδες, μέχρι να καταλάβει το δεφτέρι πως η φωτογραφία των τρομοκρατών μπήκε από την αρχική πηγή της δημοσίευσης.

Μιαν άλλη φορά δημοσίευσα μια ανακοίνωση για την έκδοση ενός βιβλίου για την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Το δεφτέρι αφαίρεσε την δημοσίευση διότι ...προήγε την βία.

Επαναλαμβάνω ξανά την πρόταση μου: Τα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας δεν μπορεί να είναι στον έλεγχο και την απόφαση ιδιωτών, και μάλιστα με σκοπό το κέρδος. Πρέπει να θεωρηθούν δημόσιοι πόροι όπως τα ποτάμια και οι λίμνες, οι παραλίες και τα δάση. Πρέπει λοιπόν να κοινωνικοποιηθούν.

Πρέπει να γίνουν δημόσιο κτήμα της κάθε χώρας και της κάθε περιοχής. Στις εταιρείες, που είναι σήμερα οι ιδιοκτήτες και έχουν τον έλεγχο, πρέπει να επιβληθεί από τα κράτη διάσπαση και δημιουργία μικρότερων οικονομικών μονάδων, ώστε να μπορούν να ελέγχονται από τις κυβερνήσεις.

Με την καθιέρωση της κοινωνικής ιδιοκτησίας, πως θα εξασφαλιστεί και η ελευθερία της έκφρασης; Τι θα γίνεται με τις ρατσιστικές και επιθετικές απόψεις; Τι θα γίνεται με το αυταρχικό και επιθετικό Ισλαμ; Τι θα γίνει με την ψευδο-επιστήμη και τις πλαστές ειδήσεις;

Προφανώς ο ρατσισμός, το επιθετικό Ισλαμ και η ψευδο-επιστήμη πρέπει να απαγορεύονται, και η απαγόρευση πρέπει να συνυπάρχει με την ελευθερία της έκφρασης. Ποιοί και πως θα κρίνουν τι είναι δημοκρατική έκφραση και τι ρατσιστική και επιθετική ισλαμική; Απαιτείται μια ισορροπία.

Μα όπως αυτό εν πολλοίς γίνεται και σήμερα όπου τα διαδικτυακά μέσα είναι ιδιωτικής ιδοκτησίας, το ίδιο μπορεί και πρέπει να γίνει και με την κοινωνικοποίηση τους.

-.