Τα τελευταία πολλά χρόνια ο Σαββόπουλος βρέθηκε κι αυτός στο στόχααστρο του αντι-κοινωνικού ρεύματος της Αθήνας. Συνήθως το περιγράφουν ως αντι-εθνικιστικό ρεύμα, μα η υπονοούμενη έχθρα του με ο,τιδήποτε συλλογικό φτάνει συχνά και στην αβάσιμη έχθρα με πρόσωπα αποδεκτά από την κοινωνία, με μόνο κίνητρο... την αποδοχή που χαίρουν από όλους εμάς. Βάσιμα λοιπόν μπορούμε να μιλούμε και για αντικοινωνικό ρεύμα.
Του απέδωσαν πολλά, και πολλά αποσιώπησαν. Όλοι εμείς που ζούμε μακριά από την Αθήνα δεν το αντιληφθήκαμε αυτό. Τα ακόλουθα δυο ηχογραφήματα περιγράφουν την καλλιτεχνική πορεία του Σαββόπουλου.
Δυστυ΄χως, ο δημιουργός των ηχογραφημάτων επέλεξε να δώσει τίτλο με καθαρή πρόθεση να εντυπωσιάσει και να τραβήξει την προσοχή των θεατών. Άλλο είναι το περιεχόμενο, και άλλα εξυπονοεί ο τίτλος. Χρησιμοποιεί αμερικάνικες εκφράσεις, και μάλιστα με τρόπο ακατανόητο. Η δε επεξεργασία, που έκανε στα ηχητικά αποσπάσματα, δεν έχει ομαλή ροή, μάλλον από πρόθεση παρά από τεχνική αδυναμία. Αυτό προκαλεί άγχος στον ακροατή. Είναι τραγικό να διαπιστώνεις πως πολλοί δεν είναι στο «Λιφο» για λόγους βιοπορισμού, μα ενστερνίζονται και αναπαράγουν και οι ίδιοι τις νεο-φιλελεύθερες αντιλήψεις του ιστότοπου αυτού.
Έστω κι έτσι, τα ηχογραφήματα περιέχουν συγκεντρωμένα αρκετά στοιχεία που αφορούν την πορεία του Σαββόπουλου, και βοηθούν στην αποκατάσταση πολλών παρεξηγήσεων. Αλλά... όσοι έχουν την μύγα, θα μυγιαστούν ούτως ή άλλως.
Για πολλούς μήνες πριν από την επίθεση της Χαμάς ο πρωθυπουργός του Τελ Αβίβ αντιμετώπιζε μεγάλες και συνεχείς διαδηλώσεις εναντίον του. Εξ άλλου, έχει γραφεί πολλές φορές πως μετά το τέλος του τρέχοντος πολέμου, θα χάσει την θέση του.
Ισραήλ: Διαδηλωτές έξω από την κατοικία του Νετανιάχου τον καλούν να παραιτηθεί
εφημ. «Καθημερινή» Αθηνών, 5.11.2023
[ . . . ] Οι διαδηλωτές ζήτησαν από τον Νετανιάχου να εγκρίνει συμφωνία ανταλλαγής για τους ομήρους που κρατούνται στη Λωρίδα της Γάζας, κατηγορώντας τον ότι είναι υπεύθυνος για τις αποτυχίες που οδήγησαν στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου από τους μαχητές της Χαμάς.
Διαδηλώσεις κατά του Νετανιάχου έγιναν και αλλού. Στο κέντρο του Τελ Αβίβ, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία των Ομήρων, όπως είναι πλέον γνωστό το συγκεκριμένο σημείο, για να εκφράσουν τη στήριξή τους στις οικογένειες των 240 και πλέον ομήρων που συνελήφθησαν από τη Χαμάς.
Αυτές λοιπόν είναι οι πολιτικές περιστάσεις μέσα στις οποίες συνέβη η επίθεση της Χαμάς. Ο Νετανιάχου ένιωθε υποχρεωμένος να φανεί σκληρός και αδιάλλακτος. Δεν επρόκειτο για κανένα συμπέρασμα λόγω της πρακτικής ή της ιδεολογίας ή της πολιτικής της Χαμάς. Καθορίστηκε κυρίως από την ανάγκη του Νετανιάχου να επιπλέει πολιτικά. Αντί για την μεγάλη και φονική επίθεση, το Τελ Αβιβ μπορούσε να κάνει συνομιλίες για την απελευθέρωση των ομήρων, όπως το ζητούν οι συγγενείς τους που δεν έχουν καϋμό αν θα κρατήσει ο Νετανιάχου την θέση του.
Έχοντας και την υπεροπλία που απλόχερα του παραχωρούν οι ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, η κοινωνία και η ηγεσία του Τελ Αβιβ επέπλευσε, για μιαν ακόμη φορά, σ' ένα ποταμό αίματος και καταστροφών.
Η κατοχή για δεκαετίες αυτής της υπεροπλίας, οδήγησε την κοινωνία και την ηγεσία του Τελ Αβίβ και στην εγωιστική, επιθετική στάση πως αυτοί δεν μπορούν να αφήσουν ένα κτύπημα χωρίς πολύ μεγαλύτερη απάντηση.
«Χτες το απόγευμα ένας νεαρός Παλαιστίνιος σκοτώθηκε στη Ραμάλλα». Έτσι είπε το ράδιο χιλιάδες φορές. Δικαιούνται και οι Παλαιστίνιοι να επιδιώξουν να ανταποδώσουν έναν από τους σκοτωμούς με ένα κατακλυσμό άλλων φόνων; Ε, μα... οι σπουδαγμένοι των διεθνών σχέσεων θα μας πουν πως τέτοιο δικαίωμα το έχουν μόνο οι παίκτες (έτσι τους λένε) που έχουν πολλά όπλα --και πολλά ράδια και κανάλια τηλεόρασης, προσθέτουμε εμείς.
Τραγικώς, αυτή η στοιχειωδώς ερμηνεύσιμη πολιτική του Νετανιάχου και του Τελ Αβίβ βρήκε την ανοικτή υποστήριξη μεγάλου μέρους ακόμα και ανθρώπων που γενικώς θέλουν να είναι δημοκράτες και υπέρ της ελευθερίας. Καθώς και την υποστήριξη πολλών Δυτικών κυβερνήσεων.
Και καλά οι κυβερνήσεις. Όλοι αυτοί που ήταν πριν υπέρ του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, έδειξαν πως κολυμπούν μέσα σε ένα φαινόμενο γενικευμένης υστερίας και εθελοτυφλίας.
Για δεκαετίες τα αριστερά κόμματα σιωπούσαν για τον σταλινισμό και τα εγκλήματα του. Όπως συμβαίνει πολλές φορές, ο δρόμος για την σιωπή τους ήταν στρωμένος με καλές προθέσεις: η Σοβιετική Ένωση ήταν η πρωτοπόρα χώρα του σοσιαλισμού. Και για χάρη της, έπρεπε να σιωπούν. Έτσι και τώρα: την γενοκτόνο επίθεση του Τελ Αβίβ εναντίον όσων Παλαιστινίων ζουσαν στην Γάζα την καταλαβαίνουν σαν σύγκρουση της Δύσης με τον ευρασιανισμό. Οι πιο φιλάρεσκοι μιλούν και για σύγκρουση του ελληνοδυτικού πολιτισμού με τον ευρασιανισμό. Και άρα... τα εγκλήματα γίνονται αόρατα και η γενοκτονία βρίσκει την ενεργό υποστήριξη τους.
Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με μαρμελάδα. Όπως και ο δρόμος για τον σοσιαλισμό παλαιότερα.
Δόξα Σοι ο Θεός της Ελλάδος, εγώ δεν συναριθμήθηκα με αυτούς.
Μετά την απόφαση για τη βρετανίδα, που κατηγορείτο για βλάβη του δημοσίου, ακούσαμε στις ειδήσεις, αλλά και από πολλούς άλλους, πως ...το δικαστήριο αρνήθηκε να δεχτεί μαρτυρία για βιασμό!! Σε προηγούμενο σχόλιο είχαμε γράψει πως αυτό ενδέχεται να είναι η δική τους ερμηνεία για την υποχρέωση του δικαστηρίου να ακούει μαρτυρία μόνο σχετικά με την υπόθεση, και όχι για άλλα θέματα.
Στη πιο κάτω ταινία η δικηγόρος της βρεττανίδας, η Νικολέτα Χαραλαμπίδου, μιλώντας σε βρεττανική εφημερίδα, λέει καθαρά πως πράγματι, περί αυτού επρόκειτο. Δηλαδή, το δικαστήριο δεν δέχτηκε αυτό που η υπεράσπιση θεωρούσε ως μαρτυρία για βιασμό διότι η δίκη που γινόταν ήταν για τη κατηγορία προσβολής του δημοσίου, όχι για καταγγελία βιασμού.
https://youtu.be/euMNJj4LdW0?t=21
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Σε όλα τα νομικά συστήματα το δικαστήριο πρέπει να ακολουθήσει μιαν ορισμένη διαδικασία. Δεν μπορεί να ασχοληθεί με άλλα θέματα, παρά μόνο με τη κατηγορία. Και δεν είναι κάτι που γίνεται μόνο σε ό,τι έχει σχέση με καταγγελίες βιασμών.
Η δικηγόρος Νικολέτα Χαραλαμπίδου το ξέρει αυτό. Και μάλιστα, αναφέρεται στο σημείο αυτό και η ίδια στις δηλώσεις της. Αλλά και αυτή και όλες οι άλλες γυναίκες της κίνησης, προτιμούν να το παρουσιάσουν σαν απόδειξη της εχθρικής στάσης του δικαστηρίου, αντί για τη συνήθη αλλά και αναπόφευκτη υποχρέωση του δικαστηρίου να ακολουθήσει τους κανονισμούς και τους νόμους. Δημιουργούν έτσι συνειδητά μιαν ψευδή εικόνα και παραπλανούν συνειδητά, δηλώνοντας πως το δικαστήριο ...αρνήθηκε να δεχτεί μαρτυρία για το βιασμό.
Δεν μπορεί όμως μια δικηγόρος, και πολύ περισσότερο ένα κοινωνικό κίνημα να παρουσιάζουν τα πράγματα τόσο στρεβλά, τόσο παραπλανητικά. Έστω κι αν είναι κίνημα υπεράσπισης. Δεν μπορεί ένα κοινωνικό κίνημα να διαστρεβλώνει καταστάσεις έτσι ώστε να βολέψει περισσότερο όσα υποστηρίζει.
Στις δηλώσεις της η δικηγόρος συνεχίζει αναφέροντας την άποψη της υπεράσπισης, δηλαδή πως το δικαστήριο έπρεπε να δεχτεί τη μαρτυρία που ήθελαν να παρουσιάσουν. Μια τέτοια άποψη είναι τελείως αποδεκτή και κατανοητό να υπάρχει. Όμως αυτό που κυριάρχησε στις εκδηλώσεις των υπερασπιστών της κοπέλας δεν ήταν πως υπάρχει διαφορετική άποψη του δικαστηρίου και της υπεράσπισης. Αντίθετα: δήλωναν καθαρά πως το δικαστήριο αρνήθηκε να δεχτεί μαρτυρία. Και αυτό γινόταν όχι μόνο από τις ομάδες των γυναικών, μα και από τα μέσα ενημέρωσης.
Η στρεβλή και παραπλανητική αυτή παρουσίαση της δίκης γίνεται για μέρες από όλες κι όλους όσοι παίρνουν στάση υπέρ της βρεττανίδας. Θεωρούν δεδομένο πως όντως βιάστηκε, και αποσιωπούν πως η δίκη γινόταν για άλλη κατηγορία. Αποσιωπούν πως μετά τη καταγγελία του βιασμού η αστυνομία ξεκίνησε να την εξετάζει, μέχρι τη στιγμή που ο ανακριτής θεώρησε πως έβλεπε αντιφάσεις και μια συμπεριφορά μη πειστική. ΟΥΔΕΠΟΤΕ αναφέρονται στα ζητήματα αυτά. Πεπεισμένες, και πεπεισμένοι, πως έχουν δίκιο, επιτρέπουν στον εαυτό τους να φτάσει σ' ένα παροξυσμό επιθετικότητας, αυθαίρετων συλλογισμών και εγωισμού.
Αυτά τα χαρακτηριστικά, δηλαδή η παροξυστική, φρενιτιώδης επιθετικότητα, οι αυθαίρετοι συλλογισμοί και ο άκρατος εγωισμός, δεν είναι χαρακτηριστικά μόνο των κινήσεων υπέρ της κοπέλας αυτής. Τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζουν επίσης πολλές κινήσεις και πολλά απ' όσα γράφονται για το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Δεν επιδιώκουν να πείσουν, μα να επιβάλουν την άποψή τους πάνω σε όλη τη κοινωνία, και αυτό το δηλώνουν ανοικτά.
Οι σημερινές κινήσεις για το γυναικείο ζήτημα είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο με χαρακτηριστικά αυταρχισμού και επιθετικότητας, τελείως διαφορετικές από τα κοινωνικά, δημοκρατικά και λαϊκά χαρακτηριστικά των κινημάτων που γνωρίσαμε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες.
Μου είναι αδιανόητο πως ένα δημοκρατικό κοινωνικό κίνημα θα παρουσιάζει μια στρεβλωμένη εικόνα των πραγμάτων, ώστε να μπορέσει έτσι να παρουσιάσει θέσεις ....πιο μπουμπουνιστές...
Παρά το παροξυσμό και την ένταση που χαρακτηρίζει τις σημερινές γυναικείες κινήσεις, δεν βρήκαν τίποτε να πουν για τις Κούρδισσες αγωνίστριες στο Ροζαβά και τη βόρεια Συρία. Δεν σχολίασαν ποτέ τις πρωτόγνωρες κοινωνικές αλλαγές και πρωτοβουλίες που γίνονται εκεί. Πως γίνεται να εμφανίζονται τόσο έντονες με το βιασμό και τα ζητήματα της σεξουαλικότητας, μα να μην ενδιαφέρονται για τον ένοπλο αγώνα, τις θυσίες και τις επιτυχίες των Κουρδισσών γυναικών στο Ροζαβά;
Εδώ και λίγες μέρες ο εν Λευκωσία ραδιοσταθμός άστρα, του γαρ και αυτήκοοι εσμέν, θεώρησε καλό να προσθέσει στο τίτλο με τον οποίο αναγγέλλει το δελτίο ειδήσεων του και μιαν ...ηχώ!! Έτσι, μόλις ακούσουμε ότι θα ακολούθησει "Δελτίο ειδησεων", ...ακούμε ξανά το ίδιο να αντηχεί στο βάθος!!
Δεν θα είναι, φαίνεται, προφανής, η ανοησία του πράγματος. Ένας αντικειμενικός σταθμός (σκόπιμα αποφύγαμε την ασάφεια του όρου "σοβαρός") δεν μπορεί να προσθέτει επίθετα, υπερβολές ή υποτονισμούς σημασίας στην αναφορά των ειδήσεων. Το αντίθετο, πρέπει να αναφέρει τα γεγονότα όσο γίνεται αντικειμενικότερα. Δικαιούται και οφείλει, βεβαίως, να έχει γνώμη και να την λέει. Αυτή όμως πρέπει να ξεχωρίζει σαφώς από την αναφορά της είδησης.
Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τα σήματα και τα άλλα συμπράγκαλα της παρουσίασης των ειδήσεων. Και μάλιστα περισσότερο εκεί, αφού με αυτά μεταδίδονται μηνύματα με τρόπο έμμεσο. Αυτός που σκέφτηκε πως καλό θα ήταν να προσθέσει και μιαν αντήχηση, ενδεχομένως να έχει μιαν αισθητική επηρεασμένη από τις διαφημίσεις. Από όπου όμως κι αν πήρε την ιδέα, δεν παύει να είναι μια ορισμένη προσέγγιση των ειδήσεων, που αποκαλύπτει και το έρεβος της σκέψης του: "οι ειδήσεις μας είναι θαυμάσιες, και σίγουρα καλύτερες από ό,τι στους άλλους σταθμούς, διότι εμείς τις κάνουμε και μπουμπουνίζουν". Ή, όπως το λέει και η αναγγελία των ειδήσεων στη τηλεόραση του Αντένα: "Αυτά κι άλλα πολλά απόψε στις ειδήσεις του αντένα". Δοξάστε τους!! .
Ενάντια στον αττίλα, ενάντια στους Σκύθες και τους Ρωμάνους, για την Επιστροφή του Ελληνισμού στη Κερύνεια, τη Μικρασία και τον εαυτό μας
Γράφει : Λάμπρος Φ. Καλλένος — Ιδάλιον, Λευκωσία — Κύπρος
