Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

για τη μετάβαση από την αρχαιότητα στο Χριστιανισμό

Ενα βιβλίο για τη μετάβαση από την αρχαιότητα στο Χριστιανισμό.

Η βιβλιοπαρουσίαση λέει πως γράφτηκε από δημοσιογράφο, όχι ιστορικό, με πολλές προκαταλήψεις, και πως οδηγήθηκε σε μια συλλογή ιστορικών επεισοδείων ώστε να δικαιώσει την εκ των προτέρων γνώμη που είχε.

Η βιβλιοπαρουσίαση δείχνει, λοιπόν, και την αναγκαία ερμηνευτική στάση στη προσέγγιση της ιστορίας. Κάτι που δεν συμβαίνει σε ό,τι διαβάζει κανείς σε πολλές σημερινές ιστοσελίδες. Και δυστυχώς...., πολλοί νομίζουν πως τα ξέρουν όλα επειδή στις ελαφρολαϊκές αυτές ιστοσελίδες βρίσκουν τον θεό που έψαχναν να βρουν.

Αυτό το καιρό, ανάμεσα σε ορισμένα άλλα, ετοιμάζουμε και ένα εκτενές κείμενο για τη μετάβαση από την αρχαιότητα στο Χριστιανισμό και το Βυζάντιο.


From Constantine to Justinian: the triumph of Christian ‘terrorism’

Jesús Zamora BONILLA
October 24, 2018

πηγή :
https://mappingignorance.org/2018/10/24/from-constantine-to-justinian-the-triumph-of-christian-terrorism/


One book that has caused much stir in the past months is Catherine Nixey’s The Darkening Age: The Christian Destruction of the Classical World. I confess I approached the book with some skepticism, for ‘the classical world’, I thought, was already considerably ‘destroyed’ by the time Christianism became the official, and soon the only legal religion of the Roman Empire. [...] also the arts and the literature of the late Roman Empire are, to our sight, very far from the perfection of a Virgil, a Horace, an Apollodorus, or a Praxiteles. My impression, hence, was that the ‘classical world’ was dying, and would have very likely disappeared equally with or without the push of Christianism, more or less around the same time.

[...] The sheer accumulation of dismal episodes like this in the book has provoked that many critics despise it at just an example of biased, bigoted and sensationalist historiography, her author being actually a journalist rather than a professional historian.

[...] Nevertheless, being curious about the amount of bias in Nixey’s book, I have turned to other less vitriolic authors that, in some recent publications, have also documented the same period. In particular, somebody recommended me Candida Moss’ The Myth of Persecution, James O’Donnell’s Pagans: The End of Traditional Religion and the Rise of Christianity, and particularly one of my favourite specialists, Bart Ehrman’s The Triumph of Christianity. To make a long story short: it is true that there were no real ‘persecution of pagans’ under the Christian Roman emperors, but rather an increasingly hostile environment, one in which, as more and more people converted to the new religion, it was more and more difficult for the remaining ‘pagans’ to keep their own social networks and institutional pre-eminence, and so, probably, we might bet that most of the ‘conversions’ to the Christian faith in late Antiquity took place, if not out of sincere religious beliefs, at least ‘voluntary’ in the sense that it paid off from a social point of view. [...]




-.

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018

βιβλιοφιλικό


Ογκόλιθος, αληθινά. Το πήρα κάπου στις αρχές του 80. Τότε που τα βιβλία είχαν μια δραχμή τη σελίδα, και τα αριστερά είχαν μισή δραχμή τη σελίδα. Το διάβασα και θυμούμαι πως μου άρεσε πολύ. Μου άρεσε σαν βιβλίο, με το παλιό χαρτί, με τη μυρωδιά του. Με όλα όσα έλεγε για τη προϊστορία, που πολύ με ενδιέφερε και μ' ενδιαφέρει.

Μα από τότε... Διαβάσαμε κι άλλα. Μάθαμε πως οι θεωρίες του Μαρξ και του Εγκελς ήταν βασισμένες σε ένα βιβλίο, νομίζω του Μπαχόφεν;, που ακόμα και τότε λογαριαζόταν για ξεπερασμένο.

Σήμερα, η ανθρωπολογία και η εθνολογία ΔΕΝ θεωρούν πως υπήρχε κάποτε μια γενική μητριαρχία και πατριαρχία. Όταν χρειάζεται, μιλούν για μητρογραμμική κοινωνία, όχι για μητριαρχία.

Τε'ς πα', αληθινός ογκόλιθος το βιβλίο εκείνο, μα δεν θα συνιστούσα τη χρήση του για να κρατά τη πόρτα στη θέση της. Έχω μια εκτίμηση στα παλιά βιβλία.

Το ψηφιακό αρχείο έχει δίκιο. Όντως, πρόκειται για έκδοση του 1975!! Πως μου διέφυγε!! Δεν θα ήμουν πολύ προσεκτικός τότε. Τόσες δεκαετίες, ήμουν με την εντύπωση πως είναι έκδοση ...του 1950!! Ναι, ήταν του 1950, αλλά το επανεκδόσανε.

Πάρτε κι αυτό, νάχετε.
Νυχτερίδες κι αράχνες.
Ευτυχώς που μου το θυμίσαν, να καθαρίσω λίγο.




Από ψηλά, βλέπεις τα πράγματα πιο πλατιά και πιο βαθιά.
Ανάμεσα από τις γραμμές, βλέπεις από ψηλά.
Εδώ, λείπει ο Ευκλείδης, και τα μη ευκλείδεια.



-.

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Μαριονέτες και «τουρκοκυπριακά δικαστήρια»


Σε πρόσφατο άρθρο του, γράφει ο Σενέρ Λεβέντ:

«Αρχίζουν σήμερα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας οι ποινικές αγωγές που καταχωρήθηκαν εναντίον μας μετά την επίθεση κατά της εφημερίδας μας στις 22 Ιανουαρίου σάμπως και εμείς ήμασταν οι ένοχοι. [...]»

Σενέρ Λεβέντ, 16 Οκτωβρίου 2018

Ε, βέβαια, αυτό στο οποίο αναφέρεται ο Σενέρ Λεβέντ ΔΕΝ έγινε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Έγινε σε εκδήλωση στελεχών του κατοχικού καθεστώτος, τα οποία εμφανίζονται ως δικαστές.

Πιο κάτω στο άρθρο, λέει ο Σενέρ Λεβέντ πως «η διοίκηση στην κατεχόμενη περιοχή είναι μια διοίκηση μαριονέτα». Πως μπορεί ο Λεβέντ από τη μια να γράφει για διοίκηση-μαριονέτα, και από την άλλη να γράφει ...για δικαστήριο;



Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά. Στο άρθρο του στις 5 Οκτ 2018, επίσης στον ιστότοπο του Μιχ. Ιγνατίου, ο Σενέρ Λεβέντ γράφει για «ελληνοκυπριακή αστυνομία» και για «τουρκοκυπριακή αστυνομία». Βλέπε:

Σενέρ Λεβέντ, 5 Οκτ 2018

Αυτά όμως είναι παραπλανητικά. Διότι, υπάρχει το νόμιμο κυπριακό κράτος, και υπάρχει το κατοχικό καθεστώς της τουρκίας στα κατεχόμενα. Η αστυνομία λοιπόν δεν είναι ...«ελληνοκυπριακή αστυνομία», μα η κυπριακή αστυνομία. Ούτε δε μπορεί να μιλήσει κανείς για «τουρκοκυπριακή αστυνομία», διότι δεν υπάρχει τουρκοκυπριακό κράτος μα κατοχικό καθεστώς της τουρκίας.

Αυτά δεν είναι ασήμαντα ζητήματα. Η καταδίκη του κατοχικού καθεστώτος είναι κύριο και κεντρικό ζήτημα της αντίστασης στη τουρκική εισβολή και κατοχή. Και είναι αδιαπραγμάτευτη θέση του Κυπριακού λαού.

Η ανακήρυξη των κατεχομένων σε κράτος καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Κανένα κράτος του κόσμου δεν αναγνώρισε τα κατεχόμενα, εκτός από τη κατοχική δύναμη, τη τουρκία, ίσως και το πακιστάν. Η προσπάθεια να αναγνωριστεί το κατοχικό καθεστώς είναι συνεχής στόχος της τουρκίας.
 


Πως γίνεται ο Σενέρ Λεβέντ να μιλά και να καταδικάζει τη τουρκική κατοχή, ταυτόχρονα όμως να δέχεται πως τα στελέχη του κατοχικού καθεστώτος συνιστούν κανονικά κρατικά όργανα;

Πριν μερικές εβδομάδες ο Σενέρ Λεβέντ δημοσίευσε στην εφημερίδα του πως «έκανε αγωγή» στον Ερτογάν. «Αγωγή στον ερτογάν» ονομάζει την ενέργεια που έκανε σε συνεργασία με στελέχη του κατοχικού καθεστώτος. Πως μπορεί να έκανε αγωγή μέσω ενός κατοχικού καθεστώτος; Πως μπορεί να έκανε αγωγή όταν δεν πρόκειται για κράτος, ούτε και για οιανδήποτε νομιμότητα ή νομικό σύστημα;

Δεν ήταν υποχρεωτικό για τον Λεβέντ να κάνει αυτή την ενέργεια, «να κάνει αγωγή». Μια και σκέφτηκε κάτι τέτοιο, μπορούσε μια χαρά, και καλύτερα, να κάνει αγωγή απευθυνόμενος στα δικαστήρια της Κύπρου. Αυτό θα είχε και πολύ μεγαλύτερη απήχηση. Η σύγχυση που έχει για το κατοχικό καθεστώς, τον εμπόδισε να κάνει αυτή την επιλογή.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που προκύπτει το ζήτημα αυτό. Δηλαδή, ο Σενέρ Λεβέντ από τη μια να καταδικάζει τη τουρκική κατοχή, μα από την άλλη να δέχεται το κατοχικό καθεστώς. Στη προεκλογική του εκστρατεία για την Ευρωβουλή, ο Σενέρ Λεβέντ αποκάλυψε, σαν να ήταν αυτό ...κάτι ασήμαντο, ...μια λεπτομέρεια..., πως ήταν αυτός ο ίδιος που προέτρεψε τον Ακιντζί να συμμετάσχει στις ενέργειες του κατοχικού καθεστώτος που τις παρουσίασαν σαν εκλογές. «Να βάλει υποψηφιότητα», όπως ισχυρίζεται ο τουρκικός αττίλας.

Επειδή, λοιπόν, ο Λεβέντ έφτασε να προτείνει στον Ακιντζί «να βάλει υποψηφιότητα», είναι επιτακτικό να ζητούμε από τον Λεβέντ να ξεκαθαρίσει το θέμα: Τη τουρκική κατοχή την καταδικάζει, καταδικάζει και το κατοχικό καθεστώς;

.
Σε παλαιότερα άρθρα του ο Λεβέντ αναφερόταν στα ανώτερα στελέχη του κατοχικού καθεστώτος ονομάζοντας τα «υπουργούς». Πριν λίγες εβδομάδες γράψαμε εδώ ένα σημείωμα, κάνοντας του κριτική για τη στάση του στο κατοχικό καθεστώς. Βλέπε:


επίσης και:


Ίσως το ότι σήμερα γράφει για «μαριονέτα της τουρκίας» κι όχι για υπουργούς, να οφείλεται και στη κριτική μας εκείνη.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Ο σερ και οι γυάλινες χάντρες

Πριν μερικούς αιώνες, οι αποικιοκράτες εδιούσαν στους ντόπιους των χωρών στην Αφρική, στη Πολυνησία, στην Αμερική, μερικές γυάλινες χάντρες. Οι ντόπιοι δεν είχαν ξαναδεί κάτι παρόμοιο, κι ενομίζαν πως είναι πολλά, πολλά σπουδαίο και σπάνιο. Και εδέχονταν να δώκουν κάμποσα από τα προϊόντα τους για μια-δυο γυάλινες χάντρες.

Σήμερα.... Ε, μα σήμερα... ο κόσμος επροόδευσε.

Σήμερα, αντί για γυάλινες χάντρες, οι αποικιοκράτες διούν σου ένα μετάλλιο, ένα τίτλο.

Ονομάζουν σε: σερ ! !

Στους πολλά τιμημένους, διούν τους τζαι το δικαίωμα να μπαίνουν στο Μπάγκιγχαμ Πάλαιηςςς ακόμα και από τη πλαϊνή πόρτα των κήπων.

** ** ** **

Στη φωτογραφία, ο σερ Στέλιος Ιωάννου, επιχειρηματίας με μια αεροπορική εταιρεία με φτηνά εισιτήρια, αλλά και δραστήριος σε εκδηλώσεις που προωθούν όχι την απελευθέρωση της Κύπρου, μα ...«την επανένωση».

Τελευταία ο σερ Στέλιος ανησυχεί και για το λόγο που δεν υπάρχουν πολλοί έρωτες Κυπρίων με τούρκους. Δεν έγινε γνωστό αν ανησυχεί και για την αποχώρηση του τουρκικού στρατού κατοχής.


Πως να βασανίσετε έναν άγιο

[Ήδη από το έτος 200, η χριστιανική κοινότητα] «Είχε στη διάθεσή της μια ολόκληρη γραμματεία ευσέβειας αλλά και μυθιστορηματικής ψυχαγωγίας («ηδονικά αγνής», γράφει ο Ρενάν), έργο των κληρικών· ας μη στερήσω από τους αναγνώστες μου, όπως δεν τον στέρησε ο άγ. Ιερώνυμος από τους δικούς του, το βασανισμό εκείνου του μάρτυρα που παραδόθηκε δέσμιος όχι στα λιοντάρια, αλλά σε μιαν ωραία εταίρα.» [σημ. 15]

.
σημ. 15. Ο Ποιμήν του Ερμά και πολλά «απόκρυφα» χριστιανικά κείμενα, Πράξεις των αποστόλων και απόκρυφα Ευαγγέλια, Ευαγγέλια της παιδικής ηλικίας, απόκρυφες Πράξεις των μαρτύρων, ανήκουν σ' αυτή τη γραμματεία, από την οποία σώζωνται μόνο σπάνια παγανιστικά παραδείγματα (όπως το Historia Apollonii regis Tyri). Όπως κάθε επιτυχημένη λογοτεχνία, τα ηθοπλαστικά βιβλία έχουν αραιά και που ολίγες δόσεις από sex, sadism and snobbism, για παράδειγμα οι ελληνικές Πράξεις Ανδρέου, 17-24, ή ο θρύλος της αγ. Θέκλας και κυρίως του Νηρέα και του Αχιλλέα (ή αργότερα στην αρχή του Βίου του ασκητή Παύλου των Θηβών, από τον άγιο Ιερώνυμο, η ιστορία του μάρτυρα που παραδόθηκε σε μιαν εταίρα). Ο Ποιμήν ξεκινά, στη πρώτη κιόλας σελίδα του, με μια φευγαλέα αναφορά γυναικείας γυμνότητας σε μια παραλία, κάτι που δεν μπορεί παρά να κάνει τον αναγνώστη να συνεχίσει να διαβάζει, περνώντας έτσι στις πιο ηθοπλαστικές σελίδες. Πρβλ. Renan, Origins du christianisme, επιμ. L. Retat, Laffont/Bouquins, Παρίσι, τομ. 2, σελ. 889-890. Ξεφυλλίζοντας τη Patrologia Graeca του Migne (1857), PG 141, 93-108, έπεσα κατά τύχη σ' ένα ανεκτίμητο μικρό μυθιστόρημα έρωτα, παρθενίας και μαρτυρίου, το οποίο εμπνέεται προφανώς από Τα κατά Λευκίππην και Κλειτοφώντα του Αχιλλέα Τάτιου και του οποίου οι ήρωες ονομάζονται Κλειτοφών και Γλευκίππη (sic).

Πωλ ΒΕΝ (Paul Veyne), «Όταν ο κόσμος μας έγινε χριστιανικός (312-394 μ.Χ.)», έκδοσις Βιβλιοπωλείου της Εστίας, Αθήνα 2012, σελ. 55.

-- == ) o ( == --


Ο Ποιμήν του Ερμά, σε ένα κείμενο με πολλά λάθη και παραλείψεις, έχει αντιγραφεί σε πολλές σελίδες στο διαδίκτυο. Ένα διορθωμένο κείμενο χωρίς παραλείψεις είναι το πιο κάτω:

http://www.greekdoc.com/early/vis-1a.html



η δημοσίευση αυτή έγινε πέρυσι, στις 3 Σεπτ. 2017, με τρόπο που δεν την εμφάνιζε στο αρχείο των άλλων δημοσιεύσεων. την επαναλαμβάνουμε και εδώ.
-.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

«Ισοτιμία» που συσκοτίζει το ρατσισμό της διζωνικής

Ενας τουρκοκύπριος εξελέγει για να εκπροσωπήσει τη Κύπρο στη σύνοδο νέων των Ηνωμένων Εθνών...

.
Ο 25χρονος Burak εκπροσωπεί την Κύπρο στη σύνοδο νέων του ΟΗΕ http://politis.com.cy/article/o-25chronos-burak-ekprosopi-tin-kipro-sti-sinodo-neon-tou-oie
.

Υπό τις παρούσες περιστάσεις, το πιο πιθανό είναι ότι δόθηκε σημασία για την εκλογή του και στο ότι είναι τουρκοκύπριος.

Μαθαίνοντας για την εκλογή του, όλοι αντιλαμβανόμαστε σαν κυρίαρχο χαρακτηριστικό το ότι ....είναι τουρκοκύπριος. Η εκλογή του λειτουργεί σαν εκλογή τουρκοκύπριου.

Προφανώς, με τούτο συμφωνεί ...και η ίδια η κυβέρνηση: τον εξέλεξαν ακριβώς για να δείξουν πως ...εμείς δεν κάνουμε διακρίσεις.

Μα τούτη η πολιτική έχει αποτυχεί, και έχει αποτύχει παταγωδώς.

Η πιο φανερή αποτυχία: Παρά τη διακήρυξη πως δεν κάνουμε διακρίσεις, η κυρίαρχη πολιτική δέχεται και επιδιώκει μια συμφωνία όπου θα νομιμοποιούνται διακρίσεις στη διακίνηση, στη κατοικία, στην εργασία... Και μάλιστα, διακρίσεις σε εθνοτική βάση.

Μια άλλη, πρόσφατη αποτυχία: όταν έφτασε στη δημοσιότητα πως μια τουρκοκύπρια που ήταν στέλεχος του κατοχικού καθεστώτος έδωσε εξετάσεις για τη διπλωματική υπηρεσία, η κυβέρνηση δεν είχε τρόπο να το εμποδίσει αυτό, διότι ....ε, μα..., αφού ο πρόεδρος πίνει καφέ και βλέπει θέατρο με τον παρουσιαζόμενο ως επί κεφαλής του κατοχικού καθεστώτος. Πως θα απορρίψει η κυβέρνηση ένα πρώην στέλεχος του κατοχικού καθεστώτος με βάση το ότι είναι πρώην στέλεχος της κατοχής; Και έτσι..., υποχρεώθηκαν να πουν πως ....«εμείς δεν κάνουμε διακρίσεις».... Δηλαδή, η δήλωση τούτη δεν είναι διακήρυξη ισοτιμίας, μα παραδοχή του αδιέξοδου της κυρίαρχης πολιτικής.

Εξ άλλου, η ισοτιμία δεν είναι της στιγμής διότι η τουρκοκυπριακή μειονότητα παραμένει εκτός εφικτής κυριαρχίας της κυπριακής κυβέρνησης. Και επίσης..., ε, μα αφού ΗΔΗ οι τουρκοκύπριοι παίρνουν όποιο δημόσιο επίδομα ή έγγραφο ζητήσουν, η γλώσσα τους (αν και όσοι τη καταλάβουν) χρησιμοποιείται στο νόμισμα και στα δημόσια έγγραφα, έχουν **θετικές** διακρίσεις στην εξυπηρέτηση από τα νοσοκομεία... Γιατί να εκστασιαζόμαστε από δηλώσεις που θέλουν να δείξουν πως δεν είμαστε ελέφαντες;

** ** ** **

Οποιος και να ήταν, προφανώς εκλέγηκε κάποιος που ήξεραν ότι θα πήγαινε και θα αναπαρήγαγε εκεί τη κυρίαρχη πολιτική. Δηλαδή, μια πολιτική που παρουσιάζει το Κυπριακό ζήτημα όχι ως ζήτημα εισβολής, κατοχής και απελευθέρωσης, μα σαν μια διαμάχη «των δυο κοινοτήτων» όπως λένε.

Σκεφτείτε να εξέλεγαν έναν που να πήγαινε εκεί και να έλεγε «Έξω ο αττίλας και οι έποικοι από τη Κύπρο. Επιστροφή όλων των προσφύγων»....

Το ότι στην ευρωπαϊκή παράδοση ο κάθε πολίτης έχει τα ίδια δικαιώματα, είναι άσχετο με τη περίπτωση. Κάθε αναφορά σ' αυτό σημαίνει υποβάθμιση και συσκότιση της πραγματικότητας της κατοχής. Και επίσης, συσκότιση της κυρίαρχης πολιτικής, που, με τη πολιτική για διζωνική ομοσπονδία, δέχεται διακρίσεις στη διακίνηση, την εγκατάσταση, τη περιουσία...

.
δημοσιευμένο και στο δεφτέρι, στη σελίδα «Η αζατή»

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Καταδικάζει ο Σενέρ Λεβέντ το κατοχικό καθεστώς;

Ο τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ έγραψε και μίλησε πολλές φορές εναντίον της κατοχής. Ταυτόχρονα όμως σε πολλά άρθρα του αποκαλεί τα ανώτατα στελέχη του κατοχικού καθεστώτος σαν «υπουργούς» και «προέδρους».

Ο ίδιος δήλωσε, σαν να ήταν το πιο φυσικό πράμα, πως αυτός ήταν που είχε προτρέψει τον Ακιντζί να συμμετάσχει σαν υποψήφιος στην ενέργεια του κατοχικού καθεστώτος που τη παρουσίασαν για εκλογές. Η δήλωση του Λεβέντ έγινε σε συζήτηση στο σωματείο «Ελεύθερη Καρπασία», κοντά στο οδόφραγμα του «Λήδρα Πάλας», που έγινε κατά τη προεκλογική εκστρατεία του Σενέρ Λεβέντ για τις ευρωεκλογές του Μαϊου 2014. Δυστυχώς, η πολυκοσμία δεν επέτρεψε να ρωτήσουμε εκεί τον Λεβέντ για τη δήλωσή του.

Πως τα συνδυάζει και τα δύο; Πως γίνεται από τη μια να είναι εναντίον της κατοχής, μα από την άλλη να μιλά για «υπουργούς»;; και επίσης να λέει στον Ακιντζί να βάλει υποψηφιότητα ...«για πρόεδρος»;;;

Βλέποντας πως πολλοί ενθουσιάζονται με τον Λεβέντ, χωρίς κανένας  όμως να μιλά για το ζήτημα αυτό, έλεγα να γράψω το σημείωμα αυτό.

Σήμερα.... Μαθαίνουμε πως ο Σενέρ Λεβέντ ....«μήνυσε τον Ερτογάν»... συνεργαζόμενος με πρόσωπα του κατοχικού καθεστώτος που εμφανίζονται ως δικαστήριο...
.

Αγωγή κατά του Ερντογάν κατέθεσε ο Σενέρ Λεβέντ
εφημερίδα «Φιλελεύθερος», Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018
http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/569410/agg-kata-toy-erntogn-katethese-o-sener-lebent

.
Μα καλά.... Δεν κόφκει ο νους του Σενέρ Λεβέντ; Δεν καταλαβαίνει πως η ενέργεια του σημαίνει καθαρά πως αναγνωρίζει το καθεστώς της κατοχικής τουρκίας σαν νόμιμο και κανονικό κράτος; Δεν καταλαβαίνει πως το καθεστώς στα κατεχόμενα είναι ένα κατοχικό καθεστώς;

Δυστυχώς...., όχι. Δεν είναι λλίη η πολιτική αντίληψη του Σενέρ Λεβέντ. Κρίνοντας από όσα έχει δηλώσει κι έχει γράψει ο ίδιος πολλές φορές, ο Σενέρ Λεβέντ αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς σαν νόμιμο και κανονικό κράτος.

Δεν υπάρχει τρόπος για να πούμε πως ο Σενέρ είναι από λάθος που «έκαμε αγωγή» συνεργαζόμενος με το κατοχικό καθεστώς.

Πως γίνεται από τη μια να γράφει εναντίον της τουρκικής κατοχής, και από την άλλη με τις ενέργειες του να αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς;;

Οι Οικολόγοι ανακοίνωσαν πρόσφατα πως ο Λεβέντ θα είναι υποψήφιος τους στις ευρωεκλογές. Ε, μα καλά... Τι συζήτησαν μαζί του πριν το αποφασίσουν;; Πριν αποφασίσουν να τον βάλουν για υποψήφιο τους, ήξεραν πως ο Λεβέντ δέχεται το κατοχικό καθεστώς σαν κανονικό και νόμιμο κράτος;;

Δεν το ήξεραν επειδή ...δεν το έμαθαν; ή μήπως η πολιτική αντίληψη τους για τον αντικατοχικό αγώνα, τους εμπόδισε να δώσουν τη σωστή σημασία;;

Εν πάσει περιπτώσει: μετά την ενέργεια του Λεβέντ «να καταθέσει αγωγή», μια ενέργεια με την οποία ο Λεβέντ αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς, οι Οικολόγοι οφείλουν να διευκρινίσουν τη σημερινή τους θέση. Το ίδιο οφείλει να διευκρινίσει και η «Κίνηση Υποστήριξης Σενέρ Λεβέντ», και κάθε άλλος που μιλά για τον Λεβέντ χωρίς να καταδικάζει τα γραπτά και τις ενέργειες του Λεβέντ με τα οποία αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς.

Ο Σενέρ Λεβέντ πρέπει να διευκρινίσει δημόσια τη θέση του για τη νομιμότητα του κατοχικού καθεστώτος. Οφείλει να αποσύρει την προχτεσινή του ενέργεια, διότι ισοδυναμεί με αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος.

Αν θέλει να υποβάλει αγωγή κατά του Ερτογάν, προτείνουμε πως πολύ καλύτερα θα είναι να το κάνει στα δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας.





Είναι σωστό πως ο αντικατοχικός αγώνας των Κυπρίων μπορεί και πρέπει να γίνει μαζί με τους τουρκοκύπριους. Τα κόμματα της κυρίαρχης σήμερα πολιτικής προσπάθησαν και εν πολλοίς κατάφεραν να σαμποτάρουν αυτό τον κοινό αγώνα. Κατάφεραν να σκεφτόμαστε τις σχέσεις μας με τους τουρκοκύπριους όχι με τρόπο πολιτικό, μα με βάση ...τα σορόπια της ελληνο-τουρκικής φιλίας και συνεργασίας.... Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημα της αριστερής πτέρυγας του ΔΗΣΑΚΕΛ: «Οι τούρκοι της Κύπρου δεν είναι εχθροί μας, οι τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας». Αυτό είναι λάθος, και είναι και απολίτικο. Διότι, οι τούρκοι της Κύπρου δεν είναι αδελφοί μας, είναι σύμμαχοί μας.

Για την ακρίβεια, οι τούρκοι της Κύπρου δεν είναι σύμμαχοι μας, μπορούν όμως να γίνουν. Ε, μα..., και πως να είναι σύμμαχοι, όταν ο αντικατοχικός μας αγώνας είναι ακόμα ανοργάνωτος και πολιτικά ασύντακτος; Δεν μπορεί οι τουρκοκύπριοι να είναι σύμμαχοι σ' ένα αντικατοχικό κίνημα που ακόμα δεν υπάρχει οργανωμένα και ζωντανά.

Δεν αποκλείεται πως με ένα δημοκρατικό τουρκοκύπριο αγωνιστή αργά ή γρήγορα θα γίνουμε επίσης και προσωπικοί φίλοι. Είναι επίσης πιθανό πως αυτή τη φιλία θα τη περιγράψουμε ως «ο αδελφός μου ο τουρκοκύπριος». Αυτό όμως αφορά μια προσωπική σχέση. Εδώ, μιλούμε όχι για τα προσωπικά μας, αλλά για το πως θα γίνει ο αντικατοχικός αγώνας.

Είμαστε λοιπόν υπέρ ενός αντικατοχικού αγώνα μαζί με τους τουρκοκύπριους. Είναι γι' αυτό το λόγο που κάνουμε κριτική στο Σενέρ Λεβέντ, διότι η στάση του σαμποτάρει και δυσφημεί τον κοινό αγώνα με τους τουρκοκύπριους.

Οι προσπάθειες για ένα κοινό αγώνα με τους τουρκοκύπριους έχουν τη σημασία τους. Εννοείται, όμως, πως σήμερα δεν είναι η πιο σημαντική κατεύθυνση στην οποία πρέπει να δράσουμε. Το πιο σημαντικό σήμερα είναι να διαδώσουμε την πρόταση για Αντικατοχικές Πορείες Επιστροφής. Η οργάνωση των πορειών αυτών θα είναι και ο τρόπος να οργανωθεί το αντικατοχικό κίνημα. Τις μέρες αυτές, όμως, προκύπτει ως αναγκαίο να ζητήσουμε δημόσια από τον Σενέρ Λεβέντ να αποσύρει την ενέργεια του προς το κατοχικό καθεστώς. Και επίσης, είναι αναγκαίο να ζητήσουμε από τους Οικολόγους, και τη «Κίνηση Υποστήριξης Σενέρ Λεβέντ», να διευκρινίσουν τη θέση τους.
-.

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Να κλείσει το "σπίτι της συνεργασίας"

Με ένα σχέδιο από τον ΟΑΣΕ, προπάθησαν να μας επιβάλουν να μη λέμε τη κατοχή κατοχή και την εισβολή εισβολή. Ευτυχώς, πολλοί δημοσιογράφοι αντέδρασαν, κι έκαναν συγκέντρωση έξω από το λεγόμενο «σπίτι της συνεργασίας», μέσα στη περιοχή που ορίζει η γραμμή καταπαύσεως του πυρός, στη Λευκωσία.
 
Κι έτσι, μια μέρα σαν τις άλλες, χωρίς να το πολυκαταλάβουμε, έγινε και η πρώτη διαδήλωση έξω από τη σφηκοφωλιά ψυχολογικού πολέμου που λέγεται «σπίτι της συνεργασίας».

Μα ...., αφού έχουμε κατοχή, γιατί δεν λέγεται «σπίτι της ελευθερίας»;

Διότι, γλωσσάρι υπήρχε από καιρό πολύ. Τώρα βγήκε και στην επιφάνεια.
 
Το ονόμασαν «σπίτι της συνεργασίας» διότι υποστηρίζουν πως δεν έγινε τουρκική εισβολή και κατοχή, μα ...διακοινοτική διαμάχη...



άνοιγμα της οδού Λήδρας προς τη κατεχόμενη Λευκωσία, το 2008
οι τοίχοι των ερειπωμένων κτιρίων δεξιά και αριστερά του περάσματος ντύθηκαν μ' ένα όμορφο γλωσσάρι, για να μη φαίνεται η κατοχή


Πρέπει να ζητήσουμε και να απαιτήσουμε να κλείσει το λεγόμενο «Σπίτι της συνεργασίας».


φωτογραφίζοντας τους ιθαγενείς
στρατιωτής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, δηλαδή της λεγόμενης «ειρηνευτικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών», φωτογραφίζει Κύπριες και τουρκοκύπριες μαθήτριες έξω από το «σπίτι της συνεργασίας»

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Οι Παπούα στα Ην. Έθνη


 
Ενας εκπρόσωπος της Παπούα-Νέας Γουϊνέας στα Ηνωμένα Έθνη. Από το βάθος της προϊστορίας στο σήμερα.
 
Μια εντυπωσιακή αναφορά στις πολιτιστικές διαφορές της ανθρωπότητας. Αλλά επίσης και μια εντυπωσιακή αναφορά στις διαφορετικές στάσεις που προβάλλονται σε διαφορετικές χώρες απέναντι στις πολιτιστικές παραδόσεις. Προφανώς, δεν είναι όλος ο κόσμος σαν τη Δύση, και δεν είναι όλος ο κόσμος ενθουσιασμένος και ανυπόμονος να γίνει εγγλεζάκι.

Η δημοσίευση απ' όπου οφείλουμε τη φωτογραφία τον περιγράφει σαν πρόεδρο, μα ένα σχόλιο σε άλλη θέση ανέφερε πως η Παπούα δεν έχει πρόεδρο.
-.

Ενας εχθρός της επιστήμης επί κεφαλής της ΝΑΣΑ

Το απίστευτο έχει συμβεί.

Η αμερικανική Γερουσία ψήφισε σαν πρόεδρο της ΝΑΣΑ τον Μπρίνστην (Bridenstine) ένα πρόσωπο που αρνείται τη κλιματική αλλαγή και γενικά την επιστήμη, και δεν έχει καν τα αναγκαία πιστοποιητικά σπουδών σχετικά με επιστήμη.

Senate Votes to Confirm Bridenstine as NASA AdministratorBy Jeff Foust, SpaceNews Writer | April 19, 2018 03:19pm ET


Εκπρόσωποι βιομηχανιών σχετικών με το διάστημα δήλωσαν ικανοποιημένοι με την εκλογή του Μπρίνστην.

Προηγουμένως, η κυβέρνηση Τραμπ είχε βάλει ένα πρόσωπο με παρόμοιες απόψεις επί κεφαλής του αμερικανικού Γραφείου Προστασίας του Περιβάλλοντος (αμερικανιστί EPA).



Η ΝΑΣΑ ήταν ο επιστημονικός οργανισμός που κατ' εξοχήν εργάστηκε και βρήκε τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη κλιματική αλλαγή. Ένα πρόσωπο που δεν δέχεται τη κλιματική αλλαγή, ένα πρόσωπο που δεν καταλαβαίνει και δεν δέχεται καν την επιστήμη, τι θα κάνει ως πρόεδρος της ΝΑΣΑ; Θα ξεκινήσει πρόγραμμα ώστε να αποδείξει πως η γη είναι επίπεδη; Θα μελετήσει την ομοιοπαθητική στις συνθήκες του διαστήματος; Θα βάλει δορυφόρο για να φωτογραφήσει από το διάστημα τον Μεγαλοπόδαρο, που σύμφωνα με ορισμένους αμερικανούς κρύβεται στα αμερικανικά δάση;

Η Δύση, και ο κόσμος, σπρώχνεται ξανά σ' ένα Μεσαίωνα. Μέχρι να φύγει η επιθετική και βλακώδης διακυβέρνηση του Τραμπ.
-.

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Να κοινωνικοποιηθεί το δεφτέρι

Πριν πολλά χρόνια η τουρκία κατάφερε να βάλει το ΠΚΚ στο κατάλογο των οργανώσεων που θεωρούνται τρομοκρατικές. Αυτή η συμπερίληψη ακόμα να αρθεί. Η τουρκία, επίσης, καταφέρνει και επιβάλλει στο δεφτέρι να λειτουργεί σύμφωνα με το κατάλογο «των τρομοκρατικών οργανώσεων», και άρα να αφαιρούνται δημοσιεύσεις σχετικές με τον αγώνα του Κουρδιστάν για αναγνώριση και δημοκρατία.

Ταυτόχρονα, το δεφτέρι επιτρέπει ελεύθερα στο κάθε φασίστα και ρατσιστή να δημοσιεύει ό,τι θέλει.

Από το απόγευμα του Σαββάτου, 14 Απριλίου, μέχρι το απόγευμα της Κυριακής, η ευγένειά μου είχε για πρώτη φορά τη τιμή και την εκνευριστική εμπειρία να αποκλεισθεί από το δεφτέρι, για κάτι φωτογραφίες με τον Κούρδο ηγέτη Αμπτουλάχ Οτσαλάν.



Οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στη σελίδα «Κουρδικός αγώνας»:

https://www.facebook.com/Kourdikos.agwnas/
Στο πιο κάτω στιγμιότυπο από την οθόνη του υπολογιστή μου, φαίνεται στο υπόβαθρο το μήνυμα από τους αυτόματους σοφούς ηλίθιους του δεφτεριού, που με ειδοποιούν ότι από τις αρχές Απριλίου έκανα 30 φίλους. Το δεφτέρι το σημειώνει αυτό, διότι θεωρεί πως όσο περισσότερους φίλους κάνουμε, τόσο προωθούμε τις σχέσεις μεταξύ μας, ....και παρεπιπτόντως και τα κέρδη του.




Ταυτόχρονα, το απλό πάτημα στο κουτάκι για νέα δημοσίευση έφερε το άλλο μήνυμα, που με ειδοποιεί πως είμαι ακόμα σε φραγή δημοσίευσης.

Το δεφτέρι από τη μια μου λέει πως κάνω πολλούς φίλους, μα από την άλλη ....με αποκλείει ακριβώς για το λόγο που πολλοί από τους φίλους βρίσκουν σκόπιμο να είναι σε επαφή μαζί μου.

-- == ) ο ( == --

Η επικοινωνία με το τρόπο που έγινε γνωστός σαν «κοινωνικά δίκτυα» έγινε πολύ δημοφιλής, με εκατοντάδες εκατομμύρια, ίσως μέχρι και μερικά δισεκατομμύρια, χρηστών σε όλο το κόσμο. Απέκτησε πλάτος και βάθος τέτοιο που έφερε κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Βέβαια, οι παρατηρητικές αναγνώστριες θα αντιλήφθηκαν πολλά σημεία τα οποία είναι έτσι επειδή το δεφτέρι προωθεί όχι τη συζήτηση και τη επικοινωνία, μα ...την ευχαρίστηση των χρηστών, και άρα τη συμμετοχή τους και άρα ....τα κέρδη του!! Για παράδειγμα, μπορείς να δηλώσεις πως σου αρέσει μια δημοσίευση, μα δεν μπορείς να δηλώσεις πως δεν σου αρέσει. Το αν είναι σοβαρή ή ανόητη, βάσιμη ή προϊόν αμάθειας, αξιόπιστη ή μπαρούφα, όλα αυτά ισοπεδώνονται στη μοναδική επιτρεπτή αντίρρηση «μου αρέσει», ή έστω ...και στη απόκριση με καρδούλα.

Το δεφτέρι δεν έχει καν φανερό και γνωστό σε όλους τρόπο για να δηλώσουν ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα στο δεφτέρι: το ότι μια δημοσίευση είναι απάτη και παρανομία.

Το συμπέρασμα είναι αυτονόητο: για πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους, και για χάρη της δημοκρατίας και κυρίως της αυτονομίας των σχέσεων μας, αυτό το κοινωνικό δίκτυο ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ και ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι ιδιωτικό. Πρέπει είτε το δεφτέρι να κοινωνικοποιηθεί, είτε να δημιουργηθεί ένα άλλο δίκτυο ανοικτού κώδικα. Δηλαδή, ένα δίκτυο που δεν θα ελέγχεται από καμμιά ομάδα ή πρόσωπο, μα όλο το λογισμικό για τη λειτουργεία του θα είναι δημόσια και ελεύθερα διαθέσιμο.

¯.

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Ο ωραίος Πούτιν δεν ακολουθεί πολιτική αρχών

Πέρασαν ολόκληρες δεκαετίες συμπαθώντας τη Ρωσσία και τη κοινή μας πολιτιστική κληρονομιά. Ενιωθα τυχερός που η ιστορία μας έδωσε τόσο όμορφους και τόσο ευγενείς ανθρώπους για αδελφούς μας --και αδελφές μας!!



«Κρατά τον λιόντα που το φτιν
τον δράκον που το πόϊ . . . »


Η πολιτική του Πούτιν με έπειθε. Ακόμα και η προπαγάνδα του ...ήταν πειστική!! Ο Πούτιν να ανάβει ένα κερί σε μια εικόνα ενός αγίου, ζωγραφισμένη κατά τον Ορθόδοξο τρόπο και κάνοντς το σταυρό του!! Πράματα οικεία, δικά μας.



Ο Πούτιν ως θεούσος ή ως Ρώσσος;


Κάπου κρατούσα μιαν αμφιβολία. Μα... είναι δυνατόν μια μεγάλη δύναμη να ακολουθεί αρχές; Είναι δυνατόν μια μεγάλη δύναμη να ακολουθεί πολιτική με αρχές δημοκρατίας και ισοτιμίας και ειρήνης;

Η απάντηση δόθηκε πριν κάμποσες μέρες.

Τη Πέμπτη 18 Ιανουαρίου ένα στέλεχος της ρωσσικής πρεσβείας διαβεβαίωνε τους Κούρδους διαδηλωτές πως η τουρκία δεν θα εισβάλει στη Συρία, διότι υπάρχει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, και για να μπει η τουρκία χρειάζεται η άδεια της Ρωσσίας.

Το Σαββατοκυρίακο στις 20 Ιανουαρίου άρχισε η τουρκική εισβολή κατά της Αφρίν και της Συρίας. Στις 22 Ιανουαριου ο ίδιος Ρώσσος έκανε έντονη διαμαρτυρία επειδή οι Κούρδοι διαδηλωτές έβριζαν τον Πούτιν --νομίζω τον έλεγαν δικτάτορα. Αρχισα πολλές φορές να του λέω πως αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν, διότι αυτοί δεν διαθέτουν πολεμικά αεροπλάνα και βαρέα όπλα και βόμβες. Με διέκοπτε και δεν άκουγε.

Η Ρωσσία έσπασε μέσα μου. Ο Πούτιν ακολουθεί μια πολιτική όπως και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις. Είναι πιο γυαλιστερός και πιο όμορφος με αρκετούς τρόπους. Μα είναι βάθος επιπολαιότητας να νομίζουμε πως η κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά έχει οποιαδήποτε σχέση με τη ρωσσική πολιτική.

-- == ) ο ( == --

Και γιατί υπάρχει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στα τουρκο-συριακά σύνορα, πάνω από την Αφρίν;

Ε, μα.... Όπως όλοι ξέρουμε, πριν λίγο καιρό ένα ρωσσικό αεροπλάνο καταρρίφθηκε από τους τούρκους. Οπως γρἀφτηκε τότε, με τη ταχύτητα που πετούσε το ρωσσικό αεροπλάνο θα πρέπει να βρισκόταν μέσα στα τουρκικά σύνορα για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Κι όμως, αυτά τα ελάχιστα δευτερόπλεπτα ήταν αρκετά όχι μόνο για να ενοχληθούν οι τούρκοι, μα ....και να μπορέσουν να πετύχουν το αεροπλάνο.

Και τι είπε και τι έκανε η Ρωσσία όταν η τουρκία έριξε ένα αεροπλάνο της; Ζήτησε απλά ...να απολογηθή η τουρκία.... Κι έτσι άρχισε η ρωσσο-τουρκική προσέγγιση.

Δεν θεωρώ πως στη προσέγγιση αυτή όλα ήταν απλά και με ένα χρώμα. Δεν ήταν η Ρωσσία που πια έγινε τώρα σύμμαχος της τουρκίας, μα η τουρκία που πια ήταν περιορισμένη στις ενέργειες της. Με τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων τα τουρκικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν πια να μπουν μέσα στη Συρία.

Μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2018. Η απαγόρευση πτήσεων έπαυσε και η τουρκία ξεκίνησε να εισβάλλει στη Συρία.

Η Ρωσσία ξέρει πολύ καλά τις τριβές και τις αντιθέσεις της τουρκίας με τις ΗΠΑ. Και ήξερε πολύ καλά πόσες φορές οι ΗΠΑ είχαν αναγκαστεί να βρεθούν σε διαφωνία με τη τουρκία για τους Κούρδους του Ροζαβά, μέσα στη Συρία. Επιτρέποντας τη τουρκική εισβολή στη Συρία, η Ρωσσία αύξανε τις τριβές της τουρκίας με τις ΗΠΑ.

Και για να αυξήσει τις τριβές της τουρκίας με τις ΗΠΑ, η Ρωσσία δεν δίστασε να επιτρέψει στη τουρτζιά να εισβάλει στη Συρία. Η ρωσσική πολιτική δεν είναι μια πολιτική αρχών.





Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Πόσοι πήγαν στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία;

Στην εποχή μας, οι χάρτες του γκούγκωλ

https://www.google.com/maps/

επιτρέπουν να κάνουμε μια καλή προσέγγιση του κόσμου που πήγε στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, που έγινε τη Κυριακή 21 Ιανουαρίου στη παραλία της Θεσσαλονίκης.

== Πως να μετρήσετε μια επιφάνεια με τους χάρτες του γκούγκωλ.
Πηγαίνετε στους χάρτες γκούγκωλ, και βρείτε τη περιοχή στη παραλία Θεσσαλονίκης όπου έγινε το συλλαλητήριο.

Για να μετρήσετε ένα ορθογώνιο με κορυφές ΑΒΓΔ:

-- Πατήστε με το δεξί κουμπί του ποντικίου.

-- Θα εμφανιστεί ένα παραθυράκι με επιλογές, η τελευταία από τις οποίες είναι: «Μέτρηση απόστασης». Πατήστε πάνω για να την επιλέξετε.

-- Πατήστε στη κορυφή Α του ορθογωνίου που θέλετε να μετρήσετε.

-- Πατήστε μετά στη κορυφή Β.

Με το τρόπο αυτό θα έχετε το μήκος της πλευράς ΑΒ.

-- Σύρετε με το ποντίκι το σημείο που βάλατε στη κορυφή Β, και βάλτε το στη θέση της κορυφής Δ. Δηλαδή, την άλλη κορυφή που βρίσκεται δίπλα στην Α.

Με το τρόπο αυτό θα έχετε το μήκος της ΑΔ.

Η επιφάνεια του ορθογωνίου θα είναι (ΑΒ) Χ (ΑΔ).

-- Με όμοιο τρόπο μετράτε και το εμβαδόν ενός τριγώνου.

Από ό,τι είδαμε στις φωτογραφίες, ο κόσμος έφτανε πέρα από το Λευκό Πύργο και πέρα από το ξενοδοχείο «Μακεδονία». Κάποιοι θα βρίσκοναν και πιο πάνω από τους παραλιακούς δρόμους 30ης Οκτωβρίου και Λεωφόρου Μεγάλου Αλεξάνδρου.

== Περιοχή μεταξύ οδού 30ης Οκτωβρίου και θάλασσας

τρίγωνο αριστερά από το Βασιλικό Θέατρο μέχρι πέρα από το Λευκό Πύργο
μεγάλη πλευρά: 250 μέτρα
μικρή πλευρά: 132 μέτρα
επιφάνεια: 132 Χ 250 / 2  =  16500 τετρ. μετρα

ορθογώνιο δεξιά από το θέατρο μέχρι πέρα από το άγαλμα Καραμανλή
πλευρα στο θέατρο: 127 μέτρα
μήκος μέχρι πέρα από το άγαλμα Καραμανλή: 300 μέτρα
επιφάνεια: 127 Χ 300  =  38100 τετρ.μ.

== Περιοχή από το άγαλμα Καραμανλή μέχρι μετά την οδό Γκύζη25 Χ 190  =  4750

-- αποβάθρα μπροστά στο άγαλμα Καραμανλή
20 Χ 100  =  2000 τετρ.μ.


Ακολουθεί η περιοχή μετά τη καμπή της παραλίας

== Περιοχή από κήπο «του απογευματινού ήλιου» μέχρι μετά τον κήπο «της άμμου»20 Χ 500  =  10000 τετρ.μ.

-- αποβάθρα μπροστά στο ξενοδοχείο «Μακεδονία»
24 Χ 53  =  1272


Η όλη επιφάνεια:
16500
38100
 4750
 2000
10000
 1270
---------
72620 τετρ. μέτρα

Όλοι έχουμε την εμπειρία από ένα γεμάτο ανελκυστήρα. Με βάση αυτό, πόση νομίζετε πως ήταν η μ έ σ η πυκνότητα του κόσμου; (Προσοχή: μιλούμε για μέση πυκνότητα).

Αν η μέση πυκνότητα ήταν πέντε πρόσωπα σε κάθε τετρ. μέτρο, ο υπολογισμός δίνει  5 Χ 72620  =  363100, που το στρογγυλεύουμε σε 360000.

Αν η μέση πυκνότητα ήταν πέντε και μισό πρόσωπα σε κάθε τετρ. μέτρο, ο υπολογισμός δίνει  5,5 Χ 72620  =  399410, που το στρογγυλεύουμε σε 400 χιλιάδες.

Αν η μέση πυκνότητα ήταν έξι πρόσωπα σε κάθε τετρ. μέτρο, ο υπολογισμός δίνει  6 Χ 72620  =  435720, που το στρογγυλεύουμε σε 430 ή και 425 χιλιάδες.

Ακόμα και αν υπολογίσουμε μια πυκνότητα τέσσερα πρόσωπα στο τετρ. μέτρο, και πάλι η προσέλευση πλησιάζει άνετα τις 290 και ξεπερνά τις 300 χιλιάδες.

Η πραγματική προσέλευση θα είναι κάπου στη μέση.

Υπολογίζουμε, λοιπόν, πως ο κόσμος του συλλαλητηρίου ξεπέρασε τις 300 χιλιάδες και έφτασε μέχρι και 370, ίσως και 400 χιλιάδες.


Καλύτερη ακρίβεια μπορεί να βρεθεί αν ξέρει ένας πόσο έφτανε ο κόσμος στα δύο άκρα, δηλαδή πέρα από το Λευκό Πύργο και πέρα από το ξενοδοχείο «Μακεδονία», καθώς και πόσοι υπήρχαν πάνω από τους παραλιακούς δρόμους που αναφέραμε. Ίσως κάποιος από Σαλόνικα μπορεί να βοηθήσει περισσότερο.
-.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Σάτυροι, καλλικάντζαροι και πορτοκάλια

 
Filippo LAURI, Rome 1623-1694
A Bacchanale, with offerings strewn around a statue of the god Pan
Σάτυροι περιβάλλουν με προσφορές ένα άγαλμα του θεού Πανός 


Ενα πολύ καλό δείγμα της κατάκτησης της ευρωπαϊκής φαντασίας από τον Ελληνισμό.

Ετσι λοιπόν είναι η μυθολογία μας; Ποιός Έλληνας κάθισε ποτέ να φανταστεί τόσο ζωντανά, τόσο πλήρως το τι λένε οι παραδόσεις μας;

Σάτυροι και ωραίες νύμφες μέσα στο δάσος, να πίνουν και να κρατάνε από το χέρι ωραίες νεάνιδες, για να τις πάρουν πίσω από τις φυλλωσιές και τους θάμνους. Και στο βάθος η θάλασσα, γαλάζια και ελληνική.

Σάτυροι με οπλές αλόγου, ...ή τράγου!;; Ε, ναι, δεν είπαμε πως είχαν πόδια τράγου; οι οπλές θα έλειπαν; Μου θυμίζουν σαφώς τους δαίμονες στις εικόνες της εκκλησιάς του χωριού μου. Άραγε...., από τους σάτυρους κατάγωνται και οι καλλικάντζαροι; Μπορεί. Προφανώς ναι.

Σήμερα, πάντως, στο χωριό μου θα βαφτίσουμε τα πορτοκάλια. Κι ας χτυπιούνται όσο θέλουν οι ημιμαθείς και τα φρικιά για μια τάχα αντίθεση Ελληνισμού και Χριστιανισμού.


Η βάφτιση των πορτοκαλιών στο χωριό Δάλι της Λευκωσίας
6 Ιανουαρίου 2017
Ε, ναι. Δεν έχουμε νερό. Οι μνήμες των χωριανών λένε πως ο ποταμός σταμάτησε να τρέχει μόλις οι εγγλέζοι έφτιαξαν το γεφύρι, το 1956.

Κάποτε η βάφτιση των πορτοκαλιών γινόταν σ' ένα αυλάκι της άρδευσης. Πιο ύστερα γινόταν ...μέσα σ' ένα παχνί των βοδιών!! γεμάτο με νερό. Σήμερα, αφού ο ποταμός είναι ξερός, γίνεται σε μια λακούβα που σκάβει μια μπουλντόζα και γεμίζει με νερό από υδροφόρα. Το ψεύτικο μοιάζει τόσο πολύ με το αληθινό, όπως εξ άλλου μαθαίνουμε και από την ιστορία των ιδεών και της ανθρωπότητας.
-.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Επανάσταση και αυτοπεποίθηση

Από τον Ιούλιο (Ιούνιο;) του 1995 βρέθηκα στο γραφείο των Φίλων (...), στην Αθήνα. Εκείνο το καλοκαίρι πήγα πολύ λίγες φορές στη θάλασσα. Αντί να είμαι στη θάλασσα, ήμουν μέσα στο καμίνι της Αθήνας, με τα τσιμεντένια κτίρια και το ελάχιστο φύσημα ανέμου.

Μια από τις δουλειές που κάναμε ήταν και η έκδοση του περιοδικού, της «Φωνής του Κουρδιστάν». Κατά τον Οκτώβριο, ή ίσως και αρχές Νοεμβρίου, ετοιμάζαμε το τεύχος για τον Νοέμβριο. Τον Νοέμβριο όμως είναι η επέτειος ίδρυσης του ΠΚΚ, του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν. Ο Κούρδος φίλος μου, λοιπόν, που ήδη είχε μάθει κάποια Ελληνικά, μου είπε «Στο εξώφυλλο θα βάλουμε ένα τίτλο "Ζήτω η 18η επέτειος από την ίδρυση του ΠΚΚ"». Το ΠΚΚ όμως ιδρύθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1978, οπότε κι εγώ του είπα, «Μα, δεν είναι η 18η επέτειος, είναι η 17η».



Ο φίλος μου επέμενε, και έλεγε πως έπρεπε να γράψουμε «18 χρόνια από την ίδρυση του ΠΚΚ». Επέμενα όμως κι εγώ, διότι..., ε, ήταν λάθος τα «18 χρόνια», και ο ειδικός για την Ελληνική γλώσσα ήμουν, βέβαια, ...εγώ!! Δεν μπορούσα να αφήσω να γίνει τέτοιο λάθος, θα μας κορόϊδευε ο κάθε «επαναστάτης» της Αθήνας... Στο τέλος συμβιβαστήκαμε να γράψουμε «Γιορτάζουμε την είσοδο στα 18 χρόνια του ΠΚΚ». Νομίζω το εισηγήθηκα εγώ. Ε, ναι. Άμα είσαι επαναστατικό κίνημα, κάθε νέος χρόνος είναι μια ακόμη επιτυχία, διότι οι τούρκοι δεν κατάφεραν ακόμη να σε εξαφανίσουν.

Μετά από λίγες μέρες βρήκα σε μιαν εντοιχισμένη ντουλάπα μια στοίβα με παλιά τεύχη του περιοδικού. Ήτανε τρία-τέσσερα από κάθε τεύχος, και η στοίβα σταματούσε στο Φεβρουάριο του 1994. Σκέφτηκα πως ίσως ήταν μια συλλογή τευχών που για κάποιο λόγο έκανε ο Θεόφιλος Γεω., μέχρι που σκοτώθηκε από τους τούρκους στις 21 Μαρτίου 1994.

Ανάμεσα στα τεύχη αυτά ήταν και το τεύχος του Νοεμβρίου 1993, που το επιμελήθηκε ο Θεόφιλος, και έγραφε στο εξώφυλλο «Ζήτω η 15η επέτειος από την ίδρυση του ΠΚΚ».

Αμέσως, πήγα και βρήκα το φίλο μου τον Κούρδο. Του έδειξα το τεύχος και του είπα «Πως γίνεται το 1993 να είναι η 15η επέτειος, και φέτος, δυο χρόνια από τότε, να είναι η 18η;».

Ο Κούρδος φίλος μου έκανε λίγο πως τάχα σκέφτεται, και με μια φωνή που ακόμα ακούω είπε: «Α, ναι... Αυτό δείχνει..., πόσο γρήγορα αναπτύσσεται το κίνημά μας!»

** ** ** **


Η φωτογραφία είναι από το φετεινό γιορτασμό για την επέτειο ίδρυσης του ΠΚΚ. Πρέπει να έγινε στη μεγάλη βάση του Καντίλ, με παρόντα τον αρχηγό των ανταρτών Καραγιλάν. Το πανώ πίσω γράφει «40 salvegera ΡΚΚ...». Sal είναι το έτος, οπότε salvegera ίσως είναι η επέτειος. Φαίνεται πως γιορτάζουν τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΚΚ. Ισως, εν τέλει, να μην είναι παρά ένα πολιτιστικό χαρακτηριστικό, σχετικά με το πως μετρά κανείς τις επετείους.



Στην άλλη φωτογραφία είναι η Rezan Zugurli, που σε ηλικία 25 χρονών είναι η δήμαρχος του χωριού Φις. Το σπίτι που φαίνεται πίσω είναι αυτό όπου έγινε η ίδρυση του ΠΚΚ, και ανήκει στην οικογένειά της.

Στην άλλη φωτογραφία είναι το σπίτι στο χωριό Φις όπου έγινε η ίδρυση του ΠΚΚ. Η νεαρή γυναίκα είναι η Rezan Zugurli, που σε ηλικία 25 χρονών είναι η δήμαρχος του χωριού Φις. Το σπίτι ανήκει στην οικογένειά της.


Υπάρχει κι αυτό

για τη μετάβαση από την αρχαιότητα στο Χριστιανισμό

Ενα βιβλίο για τη μετάβαση από την αρχαιότητα στο Χριστιανισμό. Η βιβλιοπαρουσίαση λέει πως γράφτηκε από δημοσιογράφο, όχι ιστορικό, με ...

Δημοφιλή δημοσιεύματα