Τα πράγματα άλλαξαν πάρα πολύ και πολύ γρήγορα. Πολλοί δεν φαίνεται να το αντιλήφθηκαν. Ή πάντως, δείχνουν να βρίσκονται βουλιαγμένοι σε μεμψιμοιρίες και παράπονα του παρελθόντος.
Από τις ειδήσεις, αν μη τι άλλο, στους τελευταίους μήνες και χρόνια, έπρεπε να ξέρουν την γενική εικόνα όσων γίνονται, και όσων θα γίνουν.
Η Ελλάδα ανέβαλλε ή απέφευγε να κηρύξει τα δώδεκα μίλια στη θαλασσα του Αιγαίου. Διότι απειλεί η τουρκία. Δίσταζε ή ανέβαλλε την ηλεκτρική διασύνδεση με Κύπρο. Διότι απειλεί η τουρκία.
Τωρα η πλέον σύγχρονη φρεγάτα του κόσμου, μια ακόμα και τέσσερα ΕΦ-16 βρίσκονται στην Κύπρο. Η Ελλάδα ελέγχει την ανατολική Μεσόγειο.
Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό γίνεται αυτό στα πλαίσια της Δυτικής στάσης στο πόλεμο κατά του Ιραν. Προφανώς, εν καιρώ η ελληνική παρουσία θα γίνει μόνιμη και θα καλύπτει την Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο.
Είναι αναπόφευκτο. Είναι αναπόφευκτη συνέπεια της πολιτικής για εκμετάλλευση των θαλάσσιων αποθεμάτων. Ακόμα και ο αρθμός των νέων φρεγατών που αγοράστηκαν, δηλαδή τρεις και μία, εκεί παραπέμπει: Δυο για να ελέγχουν το Αιγαίο. Μια για να καλύπτει την Κύπρο και ανατολική Μεσόγειο. Και μια για το Ιόνιο.
Και επίσης: είναι αναπόφευκτη συνέπεια της τρέχουσας αμερικανικής στρατηγικής για αναβάθμιση της Ελλάδας. Η αναβάθμιση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης πάει μαζί με την ασφάλεια του θαλάσσιου δρόμου προς την Αλεξανδρούπολη. Δηλαδή, με ελληνικό έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η γαλάζια τουρκοπατρίδα βγάζουν μπουρμπουλήθρες από τον βυθό του Αιγαίου.
Στη πιο κάτω φωτογραφία οθόνης φαίνεται η κάλυψη του Αιγαίου και της Κύπρου από τις νέες φρεγάτες.
Με τις δυο φρεγάτες καλύπτεται το Αιγαίο.
Η τρίτη θα καλύπτει την Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο.
Η τέταρτη θα καλύπτει το Ιόνιο.
Είναι λοιπόν σαφές πως με την αγορά των νέων φρεγατών η Ελλάδα στοχεύει στην κάλυψη του Αιγαίου, της Κύπρου και της ανατολικής Μεσογείου. Και του Ιονίου.
Ώστε... υπάρχουν σχέδια για μόνιμη στάθμευση του «Κίμωνα» δίπλα στην Κύπρο; Φαίνεται πιθανόν.
Όλοι αναμένουμε να αρχίσει η ανόρυξη των θαλασσίων αποθεμάτων, και τα οφέλη από την πώληση τους. Δεν μπορεί όμως να τα δεχόμαστε αυτά, αλλά... να μας ενοχλούν οι νέοι εξοπλισμοί.
Η τουρκία κατέχει την Κύπρο και μας απειλεί στο Αιγαίο. Και επίσης, εμποδίζει την εκμετάλλευση των θαλάσσιων αποθεμάτων.
Χρειαζόμαστε λοιπόν φρεγάτες και αεροπλάνα.
Δεν μπορεί να αναμένουμε πότε θα αρχίσουν τα οικονομικά οφέλη από τα θαλάσσια αποθέματα, αλλά... να μας ενοχλούν οι εξοπλισμοί, και να μας ενοχλεί η αμερικανική στρατηγική στην ανατολική Μεσόγειο.
Το δίκαιο της θάλασσας μας δίνει, πράγματι, δικαιώματα στην ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδας. Αλλά την **αναγνώριση** αυτών των δικαιωμάτων δεν την οφείλουμε στα δικά μας πλοία και αεροπλάνα. Την οφείλουμε στην αμερικανική στρατηγική.
Εξ άλλου, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη κηρύξει ΑΟΖ στο Αιγαίο προς την τουρκία και στα νότια προς την Κύπρο. Διότι απειλείται από την τουρκία. Τα ειρηνιστικά λογάκια είναι υποκειμενισμοί. Χρειαζόμαστε ένοπλη δύναμη. Μαζί με άλλα, είναι η δύναμη αυτή που θα κρατήσει την τουρκιά μακριά, και θα εξασφαλίσει και την ειρήνη.
Το σχεδιάγραμμα της φωτογραφίας είναι του Γ. Εγκολφόπουλου, και εμφανίζεται στην πιο κάτω ταινία:
Ανάλυση Γ. Εγκολφόπουλου: Η τεχνολογία της φρεγάτας «Κίμων» είναι 40 χρόνια μπροστά
Ο αστικός μύθος για την βρετανική πολιτική για την Κρήτη
Λάμπρος Καλλένος 5 Νοεμ, 6 Δεκ 2025
Στο διαδίκτυο διαβάζουμε, αρκετά συχνά, ένα επεισόδειο με τον Μανώλη Μπαντουβά και τον βρεττανό Γούντχαουζ (Woodhouse), στη διάρκεια της αντίστασης των Κρητικών κατά των γερμανών στην Κρήτη.
Μια μέρα, ο Γουντχαουζ είπε στον Μανώλη Μπαντουβά πως θα μπορούσε να γίνει η Κρήτη ανεξάρτητη και ο Μπαντουβάς μεγάλος στην ανεξάρτητη Κρήτη. Τότε ο Μπανουβάς απάντησε πως ο αγώνας τους είναι για την ελευθερία της Ελλάδος. Και πρόσθεσε πως, με όσα του είπε, από εκείνη την στιγμή ο Γούντχαουζ είναι κρατούμενος.
Το επεισόδειο αυτό με τον Μανώλη Μπαντουβά και τον εγγλέζο έχει αναφερθεί πολλές φορές στο διαδίκτυο. Σχεδόν κάθε φορά γίνεται και ρητή αναφορά πως το επεισόδειο είναι μια απόδειξη, ή τουλάχιστον μια πολύ καλή ένδειξη, για την βρεττανική πολιτική. Αν δεν γίνει ρητή αναφορά, αυτό υπονοείται αρκετά καθαρά.
Πάντα όμως απουσιάζει η συνέχεια αυτών που έγιναν: σε τόσες δεκαετίες που ακολούθησαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η υπονοούμενη βρεττανική πολιτική για ανεξαρτητοποίηση και διαχωρισμό της Κρήτης από την Ελλάδα **ουδέποτε** φάνηκε, **ουδέποτε* έδωσε σημείο ζωής.
Το ακριβώς αντίθετο: τον Φεβρουάριο του 1947 οι εγγλέζοι έστειλαν επιστολή στους αμερικάνους δηλώνοντας πως το τέλος Μαρτίου 1947 θα σταματήσουν «να υποστηρίζουν την Ελλάδα», όπως το έλεγε η επιστολή. Δηλαδή, η βρεττανία θα αποσυρόταν από την Ελλάδα. Και θα άρχιζε η αμερικανοκρατία.
Είναι τότε ακριβώς, δηλαδή το τέλος Μαρτίου 1947, που τα Δωδεκάνησα ενώθηκαν με την Ελλάδα. Διότι, αφού η βρετανία αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα, μέρος της ίδιας απόφασης είναι και το ότι θα έφευγε και από το Αιγαίο.
εφημερίδα «Ελευθερία», 28 Ιουνίου 1946
εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 28 Ιουνίου 1946
Έχουμε φυλάξει τις φωτογραφίες των δυο εφημερίδων από το διαδίκτυο, εδώ και αρκετά χρόνια. Δυστυχώς τότε δεν φαινόταν πως θα χρειαζόταν να φυλάξουμε και την πηγή.
Η απόφαση να φύγει η βρεττανία από την Ελλάδα φαίνεται ότι πάρθηκε πριν τις 27 Ιουνίου 1946, και μετά ακολούθησε η απόφαση της Διάσκεψης Ειρήνης για ένωση των Δωδεκανήσων. Η επιστολή του Φεβρ 1947 προφανώς πληροφορούσε τους αμερικανούς για κάτι που ήδη ήξεραν.
Δηλαδή, δεν μπορεί η βρεττανία από την μια να εγκαταλείπει την επιρροή της στην Ελλάδα, και από την άλλη ....να έχει σχέδια για την Κρήτη.
Εκτός από την συζήτηση του Γούντχαουζ, δεν μας έχουν παρουσιάσει άλλο στοιχείο για την βρεττανική πολιτική. Αν ο Γουντχαουζ είπε στον Μπαντουβά για αυτονόμηση της Κρήτης όχι από δική του σκέψη, μα επειδή υπήρχε τέτοια βρεττανική πολιτική, τότε οι βρεττανοί θα κάνανε και άλλες σχετικές ενέργειες. Μια από αυτές θα μπορούσε να είναι μια ίδια πρόταση σε άλλους καπετάνιους.
Ποτέ δεν μάθαμε για άλλες ενέργειες, και ειδικότερα για παρόμοιες συζητήσεις με άλλους. Ούτε και κάποιος ερευνητής έγραψε ποτέ πως βρήκε τέτοια στοιχεία στα βρεττανικά αρχεία. Μέχρι τώρα τίποτε δεν έχει δημοσιευτεί, μόνο ξανά και ξανά η συζήτηση Μπαντουβά-Γουντχαουζ.
Το πιο πολύ που μπορεί να πούμε είναι πως, αν υπήρξε ποτέ βρεττανική πολιτική για αυτονόμηση της Κρήτης, αυτή εγκαταλείφθηκε μετά το Φεβρ 1946, διότι τότε η βρεττανία αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.
Η τετραμερής Διάσκεψη Ειρήνης ήταν μια διάσκεψη των χωρών που νίκησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και συνεδρίαζαν για να κανονίσουν τις υποθέσεις του μεταπολεμικού κόσμου.
Στο επεισόδειο με τον Μπαντουβά και τον εγγλέζο δόθηκε μια σημασία πως τάχα είναι ένδειξη ή μάλλον απόδειξη της βρεττανικής πολιτικής. Αυτή η ερμηνεία αντανακλά την εθνική συνείδηση και την ευαισθησία των Κρητικών. Μα δεν είναι μια βάσιμη, μια σωστή ερμηνεία της βρεττανικής πολιτικής, ούτε και του επεισοδείου με τον Μπαντουβά και τον εγγλέζο.
** Τα Δωδεκάνησα
Μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν ακόμα κάτω από την τουρκοκρατία. Το **** τα πήραν οι Ιταλοί. Λίγο πριν τελειώσει ο πόλεμος τα έθεσε υπό τον έλεγχο του το βρεττανικό ναυτικό.
Αφού η Ελλάδα και η βρεττανία ήταν σύμμαχοί στον πόλεμο και πολεμούσαν τον ναζισμό, θα περίμενε κανείς πως με το τέλος του πολέμου η βρεττανία θα παρέδιδε τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Η βρεττανία όμως καθυστέρησε την αποχώρηση της. Και ήταν μόνο όταν αποφάσισε να αποσυρθεί από την Ελλάδα, και το Αιγαίο, που επίσης αποφάσισε να τα δώσει στην Ελλάδα.
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η βρεττανία έχασε την μεγάλη δύναμη της, και αποφάσισε να αποσυρθεί από τις αποικίες της, εκτός από την Κύπρο. Γι' αυτό θα μιλήσουμε σε άλλη ευκαιρία.
Ο μύθος με την ομιλία του Μπουμεντιέν στα Ηνωμένα Έθνη
γραμμένο στις 16 Σεπτεμβρίου 2025 και στις 6 Δεκ 2025
Σήμερα, πρωί κατά τις 11 π.μ., μου στείλανε μια φοβερή προειδοποίηση για τον κίνδυνο του Ισλαμ. Σύμφωνα με όσους το κυκλοφορούν, πρόκειται για μιαν ομιλία του Αλγερινού προέδρου Μπουμεντιέν, που έκανε στα Ηνωμένα Έθνη το 1974. Σύμφωνα με τους μυθολόγους, ο Μπουμεντιέν είπε τότε:
Ήδη από το 1974, η ισλαμιστική ατζέντα να κυριαρχήσουν τα δυτικά έθνη αποκαλύφθηκε από τον Αλγερινό Χουάρι Μπουμεντιέν (Houari Boumedienne) στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη: «Μια μέρα, εκατομμύρια άνδρες θα εγκαταλείψουν το Νότιο Ημισφαίριο για να πάνε στο Βόρειο Ημισφαίριο. Και δεν θα πάνε εκεί ως φίλοι. Επειδή θα πάνε εκεί για να το κατακτήσουν. Και θα το κατακτήσουν με τους γιους τους. Οι μήτρες των γυναικών μας θα μας δώσουν τη νίκη».
το κείμενο όπως κυκλοφορεί στα αγγλικά:
As early as 1974, the Islamist agenda to dominate Western nations was disclosed by Algeria's Houari Boumedienne in his speech to the United Nations: "One day, millions of men will leave the Southern Hemisphere to go to the Northern Hemisphere. And they will not go there as friends. Because they will go there to conquer it. And they will conquer it with their sons. The wombs of our women will give us victory."
Έκανα ένα πολύ στοιχειώδες ψάξιμο στο διαδίκτυο. Δηλαδή, αντέγραψα όλο το απόσπασμα στο γκούγκωλ και το αναζήτησα.
Αμέσως βρήκα πως το ίδιο θέμα γράφτηκε ΣΗΜΕΡΑ στην.... Αυστραλία!!
Όπως βλέπετε, είναι γραμμένο το 2017!! δηλ. πριν από οκτώ χρόνια!!
Η πιο πάνω σελίδα αναφέρει την βουκινοπαιδεία, κατά την οποία ο μύθος με την ομιλία του Μπουμεντιέν είναι μέρος ένος άλλου μύθου, της Ευραβίας. Ο μύθος αυτός ξεκίνησε με ένα βιβλίο της Bat Ye’or, συγγραφικό ψευδώνυμο της Gisele Littman. Το 2005 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Eurabia: The Euro‐Arab Axisμ «Ευρώπη: ο Ευρω-Αραβικός άξονας».
Ο μύθος «της Ευραβίας» λέει πως οι ηγέτες της Ευρώπης συμφώνησαν να επιτρέψουν την ισλαμοποίηση και αραβοποίηση της Ευρώπης, με αντάλλαγμα το πετρέλαιο. Μα... καλά. Αφού το πετρέλαιο το αγοράζουν, γιατί οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν να δώσουν και άλλο αντάλλαγμα;
Τα Ηνωμένα Έθνη λένε πως ο Αλγερινός Μπουμεντιέν έκανε μόνο μια ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη, το 1974. Και το θέμα της ομιλίας του ήταν εναντίον της αποικιοκρατίας.
Στην μια εκείνη μοναδική ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, ο Μπουμεντιέν πουθενά δεν μιλά για δημογραφική πλημυρρίδα του Ισλαμ κατά της Ευρώπης και της Δύσης.
** Το φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ
Είναι γεγονός πως εδώ και αρκετά χρόνια έχει εμφανιστεί ένα πολύ πλατύ ρεύμα μέσα στο Ισλαμ, με χαρακτηριστικά επιθετικά, αποκλεισμού και εχθρότητας προς τις άλλες θρησκείες και πολιτισμούς, και ακραίο αυταρχισμό. Το ρεύμα αυτό το ενισχύουν η τουρκία και το Κατάρ. Ο πόλεμος που για δέκα χρόνια κατάστρεψε την Συρία εξαπολύθηκε από το ρεύμα αυτό.
Στην εποχή μας, από τις χώρες του Νότου υπάρχει και ένα ρεύμα μεγάλης μετανάστευσης. Οφείλεται στη φτώχια, στη κλιματική κρίση και στους πολέμους. Για ιστορικούς λόγους πολλοί από τους μετανάστες είναι μουσουλμάνοι. Όπως είναι το Ισλαμ της εποχής μας, οι μουσουλμάνοι αυτοί σχηματίζουν στις χώρες που πηγαίνουν δικές τους κοινότητες, με καθόλου ή πολύ λίγες σχέσεις με τους ντόπιους κατοίκους. Συνεχίζουν τις κοινωνικές συμπεριφορές και τα θρησκευτικά ήθη που είχαν στην χώρα τους. Εκ των πραγμάτων, μαζί και με το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, οι κοινότητες των μουσουλμάνων μεταναστών δημιουργούν μεγάλα προβλήματα κοινωνικής, εθνικής και συλλογικής συνοχής.
Προφανώς, τα προβλήματα αυτά, και τις συνθήκες που τα δημιουργούν, τα εκμεταλλεύεται το φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ.
Αυτά είναι σωστά. Μα αντιδρώντας στο φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ, το ακροδεξιό, ρατσιστικό ρεύμα ξενηλασίας που επίσης υπάρχει στη σημερινή Ευρώπη, αντιδρά με τον τρόπο που φτάνει ο νους τους. Δηλαδή: δημιουργώντας και διασπείροντας μύθους. «Η ομιλία του Μπουμεντιέν» είναι ένας από αυτούς.
** Τι προκάλεσε την επανεμφάνιση του μύθου;
Από την σελίδα στην Αυστραλία και τη σελίδα του Γατεστονε, διαβάζουμε και τα ακόλουθα:
Η απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει ένα πλασματικό παλαιστινιακό κράτος, μαζί με τη Γαλλία, τη Βρετανία και τον Καναδά, αντιβαίνει πλήρως στις τρέχουσες απαιτήσεις του διεθνούς δικαίου για τα έθνη.
Australia’s decision to recognize a fictitious Palestinian state, along with France, Britain and Canada, totally contravenes the current requirements of international law for nations.
Αυτός λοιπόν είναι ο καϋμός τους.
Γι' αυτό τους έπιασε το σφίξιμο.
«Ο ραββίνος Ελιέζερ έγινε πολύ.... χαρωπός!! και ξαπολύθηκε!!»
(ελεύθερη μετάφραση μιας γνωστής Εβραϊκή παροιμία). Κι άρχισε να διαλαλεί πως ...οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν κράτος!!
Υπάρχει λαός που έχει περιορισμένη αυτοδιάθεση;;
Οι αγώνες των λαών όλου του κόσμου, επίσης και η Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, απαντούν: Όχι, δεν υπάρχει. Όλοι οι λαοί δικαιούνται να κατέχουν ελεύθερα το έδαφος τους.
Υπάρχει Κύπριος και γενικότερα Έλληνας που υποστηρίζει ότι οι Παλαιστίνιοι δεν δικαιούνται να κάνουν κράτος;;
Σήμερα, 27 Νοεμ. 2025, ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης κάλεσε τη τουρκία σε συνομιλίες για τον καθορισμό της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και τουρκίας.
Αυτό είναι μια εξαιρετική πολιτική επίθεση προς τον αττίλα. Πρέπει να γίνει κύριο μέρος της πολιτικης μας.
Ήδη από τις πρώτες μέρες της εισβολής το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ην Εθνών ψήφισε τρία πράγματα:
2) Να επιστρέψουν οι πρόσφυγες
3) Να αρχίσουν συνομιλίες
Δεν είμαι σίγουρος αν το πρώτο ήταν να αποχωρήσουν τα ξένα στρατεύματα.
Ο καιρός περνούσε χωρίς να γίνουν τα δυο από αυτά. Κι έτσι αναγκαστήκαμε να κάνουμε το τρίτο: συνομιλίες χωρίς να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός.
Αυτό εξελίχθηκε στο κύριο λάθος μας: Αντί για συνομιλίες με την τουρκία, καταλήξαμε σε συνομιλίες με τους εγκάθετους της τουρκικής κατοχής.
Τους οποίους μόνοι μας αποκαλούμε: «εκπροσώπους των τουρκοκυπρίων».
Μα... την εισβολή την έκανε η τουρκία. Γιατί δεν καλούμε την τουρκία σε συνομιλίες για την αποχώρηση του κατοχικού στρατού;
Γιατί επιμένουμε να θεωρούμε τον εγκάθετο μουχτάρη της τουρκίας σαν εκπρόσωπο των τουρκοκυπρίωνα; Ακόμα και μετά που η τουρκία αλλά και αυτός παρουσιάζεται σαν πρόεδρος άλλου κράτους;
Μια ακτίνα φως φάνηκε με τον μεγάλο Τάσο Παπαδόπουλο, που απευθύνθηκε στην ίδια την τουρκία, αν σωστά θυμούμαι για την αποχώρηση του στρατού της. Θυμούμαι που το άκουα στο ράδιο, και φώναζα από την χαρά μου.
Αλλά αυτό δεν συνεχίστηκε και δεν διαμορφώρθηκε σε πολιτική στρατηγική.
Αντί να καλούμε την τουρκία να αποχωρήσει από την Κύπρο, συνομιλούμε με τους βαζιβουζούκους της.
Και αντί να αγωνιζόμαστε ενατίον της τουρκικής κατοχής, έχουμε παρατάξεις και οι παρατάξεις στρέφονται η μια κατά της άλλης. Ιδίως η αριστερά, μα επίσης και πολλοί από την δεξιά, μας κουκκουφούν συνέχεια επειδή.... εμείς εφέραμε τους τούρκους!!
Η σημερινή πρόταση προς την τουρκία θα μπορούσε να είναι ένα βήμα προς μια πολιτική με στόχο την απελευθέρωση.
Καλώντας την τουρκία σε συνομιλίες για την ΑΟΖ και τον αττίλα, την βάζουμε σε μεγάλη πολιτική πίεση να εξηγήσει γιατί δεν έρχεται.
Η Κύπρος είναι κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, και η πρόσκληση στη τουρκία μας βάζει σε θέση όπου είμαστε πολιτικά πανίσχυροι.
Μας ανησυχεί μόνο που αυτή η πολύ σοβαρή δήλωση έγινε από τον πρόεδρο απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων. Ελπίζουμε αυτό να μην δείχνει πως είναι κάτι πρόσκαιρο και χωρίς σημασία, κάτι που δεν μελετήθηκε καν.
Μπορούμε και πρέπει να προετοιμάσουμε την αλλαγή πολιτικής μας.
Να καλέσουμε την τουρκία σε συνομιλίες για την αποχώρηση του αττίλα.
Κάθε άλλο θέμα να συζητηθεί με τα τουρκοκυπριακά κόμματα, τα συνδικάτα, τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, και κάθε τουρκοκύπριο.
Κάλεσμα Χριστοδουλίδη στην Τουρκία, να καθίσει με την Κυπριακή Δημοκρατία στο ίδιο τραπέζι, για συνομολόγηση θαλασσίων συνόρων
φωτογραφία Ανδρέας Λουκαϊδης, ΓΤΠ
Κληθείς από τα ΜΜΕ [ . . . ] να σχολιάσει τις αντιδράσεις της Άγκυρας και του κατοχικού ηγέτη, Έρχιουρμαν, όσον αφορά τη χθεσινή υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ με τον Λίβανο, ο κ. Χριστοδουλίδης τόνισε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη βάση του διεθνούς δικαίου, στη βάση των σχέσεων καλής γειτονίας και στη βάση σχετικής σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας του 1982, προχωρά σε σχετικές συμφωνίες με τα γειτονικά κράτη.
“Η απάντησή μου στα όσα προέρχονται από την Άγκυρα είναι δημόσια να αναφέρω την ετοιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με την Τουρκία για να συνομολογήσουμε στη βάση της σχετικής σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας του 1982 τα θαλάσσια μας σύνορα με την Τουρκία”, ανέφερε.
Τον Αύγουστο του 1931 ο άγγλος αποικιακός κυβερνήτης ανέτρεψε την απόφαση του Νομοθετικού Συμβουλίου, που τον Απρίλιο είχε απορρίψει νέους φόρους. Δήλωσε ότι έκανε ένα λεγόμενο διάταγμα εν Συμβουλίω, και πέρασε τον νόμο για νέους φόρους.
Με αυτό φάνηκε η απάτη της δημοκρατίας των αποικιοκρατών, που τάχα ήταν το Νομοθετικό. Οι Κύπριοι εξοργίστηκαν. Πολλά μέλη του Νομοθετικού παραιτήθιηκαν. Στις 21 Οκτωβρίου 1931, και μετά από μια πύρινη ομιλία, ένα μεγάλο πλήθος έκανε πορεία προς το αποικιακό κυβερνείο.
Στην αρχή το πλήθος έκαψε ένα αστυνομικό αυτοκίνητο. Σιγά-σιγά ο δισταγμός χάθηκε, κι όλο το κυβερνείο τυλίχτηκε στις φλόγες και κάηκε.
Γιατί όμως κάηκε το κυβερνείο; Γιατί ο αποικιακός κυβερνήτης έμενε σε ένα ξύλινο οίκημα;
Την απάντηση την δίνει ο Ρόναλντ Στορρς, που τότε ήταν ο κυβερνήτης. Το 1932 τελείωσε η θητεία του Στορρς, κι ήρθε ο Πάλμερ, από το όνομα του οποίου η περίοδος της μεγάλης καταπίεσης μέχρι το 1940-41 ονομάστηκε παλμεροκρατία.
Το 1937 ο Στορρς έγραψε τα απομνημονεύματα του, με τίτλο: «Προσανατολισμοί». Στα ηγγλέζικα: Orientations. Δηλαδή, ήταν που ήταν ανώτερο στέλεχος της αποικιοκρατίας, το εγγλεζάκι έκανε και λογοπαίγνια. Υπάρχει και άλλη έκδοση, με τον τίτλο «Απομνημονεύματα».
Στα «Απομνημονεύματα» του ο Στορρς λέει πως, όταν τον Ιούνιο 1878 ήρθαν οι εγγλέζοι στην Κύπρο, τους ίδιους μήνες ο άγγλος κυβερνήτης της Μπούρμα έψαχνε κι αυτός για ένα σπίτι. Δεν εύρισκε κάτι κατάλληλο, και έγραψε στο Λονδίνο. Από το Λονδίνο του έστειλαν ένα φορτίο με ξυλεία για να κτίσει ένα σπίτι.
Σε λίγο όμως ο κυβερνήτης της Μπούρμα μπόρεσε και βρήκε ένα σπίτι. Τηλεγράφησε λοιπόν στο Λονδίνο πως βρήκε σπίτι, και δεν χρειαζόταν την ξυλεία. Τότε, από το Λονδίνο έδωσαν οδηγίες στο πλοίο να αλλάξει πορεία και να φέρει την ξυλεία στην Κύπρο. Και με την ξυλεία αυτή ο πρώτοα αποικιακός κυβερνήτης έκτισε το κυβερνείο.
Το κυβερνείο κτίστηκε στο λόφο που και σήμερα είναι το Προεδρικό μέγαρο της Κύπρου. Τότε η περιοχή θεωρείτο έξω από την Λευκωσία.
Μετά την εξέγερση και το κάψιμο του κυβερνείου, ένα από τα μέτρα που πήραν οι αποικιοκράτες ήταν και το να υποχρεώσουν τον Κυπριακό λαό να πληρώσει για το κτίσιμο ενός νέου κυβερνείου.
Για τον κυβερνήτη κτίστηκε και μια θερινή κατοικία στο Τρόοδος. Στο κτίσιμο της δούλεψε σαν επιστάτης και ο μεγάλος ποιητής, ή και αντι-ποιητής, Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud). Αργότερα στη θερινή κατοικία του κυβερνήτη τοποθετήθηκε μια πλάκα που γράφει:
Ο Γάλλος ποιητής και ιδιοφυία Αρθούρος Ρεμπώ, αδιαφορώντας για την φήμη του, δεν είδε με υπεροψία το να κτίσει αυτό το σπίτι με τα ίδια του τα χέρια.
(μετάφραση δική μας)
The French poet and genius Arthur Rimbaud, heedless of his renown, was not above helping to build this house with his own hands.
John Kimon (John Akritas), Cyprus, Rimbaud and the British empire, Oct 2021
Στα «Απομνημονεύματα» του ο Στορρς λέει πως καθώς πλησιάζανε στο κυβερνείο με την άμαξα, η γυναίκα του είπε: «Α, τουλάχιστον οι σταύλοι φαίνονται πολύ καλοί». Όταν όμως πλησίασαν, είδαν πως δεν επρόκειτο για σταύλους μα για το κυβερνείο.
Τα «Απομνημονεύματα» του Στορρς βρίσκονται και στο διαδίκτυο, στην ακόλουθη σελίδα:
Με ανακοίνωση του πριν δυο εβδομάδες, ο Άντρος Κυπριανού, του ΑΚΕΛ, λέει ότι καταρρίπτεται «το αφήγημα του Νίκου Αναστασιάδη» για τις συνομιλίες στο Γκραν Μοντανα το 2017.
Χτες κυκλοφόρησε το βιβλίο του Τσίπρα.
Ο Άριστος Μιχαηλίδης γράφει στο «Φιλελεύθερο» πως, με όσα γράφει εκεί, ο Τσίπρας «επιβεβαιώνει όσα υποστηρίζει ο Αναστασιάδης, ο Μαυρογιάννης, ο Κοτζιάς και τα πρακτικά [των Ηνωμένων Εθνών], ενώ τα υπόλοιπα είναι μόνο το αφήγημα της Άγκυρας».
Πριν δυο εβδομάδες όμως, ο Άντρος Κυπριανού, του ΑΚΕΛ, δήλωνε ότι καταρρίπτεται «το αφήγημα του Νίκου Αναστασιάδη» για τις συνομιλίες στο Γκραν Μοντανα το 2017.
Την ευθύνη έχουν τώρα τα μέλη του ΑΚΕΛ.
Ένα μέρος της ηγεσίας τους, δηλ. ο Άντρος Κυπριανού, επιμένει να υποστηρίζει μια θέση που όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι λάθος.
Τι λένε τα μέλη του ΑΚΕΛ;
Συμφωνούν με αυτό το μέρος της ηγεσίας τους;
Πάντως, όλος ο κόσμος καταλάβαμε πως ο Κυπριανού συνεχίζει να απευθύνεται στον Κυπριακό λαό σαν να είμαστε μαννοί. Το κάνει αυτό για να μην παραδεχτεί το λάθος του.
Νομίζει ότι αν παραδεχτεί το λάθος του, θα πέσει η μούττη του ΑΚΕΛ.
Και προτιμά να συνεχίζει μια λανθασμένη πολιτική θέση.
Το λάθος του κατάντησε τοξικό. Δηλαδή: δηλητηριάζει την δημόσια ατμόσφαιρα της Κύπρου. Προτιμά να κατστρέφει κάθε δυνατότητα δημόσιας συζήτησης, έστω κι αν φαίνεται καθαρά πως μας περιπαίζει. Έστω κι αν φαίνεται ότι μας θεωρεί μαννούς.
Τα μέλη του ΑΚΕΛ έχουν ευθύνη, και η ευθύνη τους είναι να ενεργήσουν.
Την ευθύνη αυτήν την έχουν ΣΗΜΕΡΑ, και όχι σε τριάντα και σαράντα χρόνια. Δεν είμαστε μαννοί, δεν είμαστε μωρά και καταλαβαίνουμε τι γίνεται.
Θα είναι εξοργιστικό να σιωπάτε σήμερα, και να έρθετε σε σαράντα χρόνια να..... κάμετε την αυτοκριτική σας, και να χουμίζεστε μάλιστα ότι εσείς... παραδέχεστε τα λάθη σας.
Η σημερινή σιωπή σας μας εξοργίζει. Αλλά το τι νιώθουμε έχει μικρότερη σημασία μπροστά στο ότι η σιωπή σας καταστρέφει την δημόσια συζήτηση στην Κύπρο.
Το άρθρο αναφέρεται σε μια μεγάλη συζήτηση που ξέσπασε στα κατεχόμενα, και η οποία αφορά τον Σενέρ Ελτσίλ, πρόεδρο της συνδικαλιστικής οργάνωσης των τουρκοκυπρίων δασκάλων. Ο Ελτσίλ πούλησε μια περιουσία που ανήκει σε Κύπριο. Και την πούλησε στον Αϊκούτ, τον τουρκο-ισραηλινό που βρίσκεται τώρα υπό κράτηση, κατηγορούμενος για την λεηλασία ελληνικών περιουσιών.
Ο Ελτσίλ, πρόεδρος της συνδικαλιστικής οργάνωσης των τουρκοκυπρίων δασκάλων, έκανε πολλές φορές δηλώσεις για συνύπαρξη Κυπρίων και τουρκοκυπρίων, και υπέρ της ελεύθερης διακίνησης σε όλη την Κύπρο. Ο Ελτσίλ υποστηρίζει μια ομοσπονδιακή λύση. Στο άρθρο όμως αναφέρεται ότι πούλησε και αυτός περιουσία που ανήκει σε Κύπριο.
Που βρήκε την περιουσία αυτή ο Ελτσιλ; Η μόνη εξήγηση είναι ότι δέχτηκε να την λογαριάσει δική του βασισμένος σε χαρτιά του κατοχικού καθεστώτος. Δηλαδή δέχτηκε να λαφυραγωγήσει κι αυτός τις περιουσίες των προσφύγων.
Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αντίφαση, μια απαράδεκτη ενέργεια του Ελτσίλ. Από την μια παρουσιάζεται σαν δημοκρατικός άνθρωπος, εναντίον της διχοτόμησης και υπέρ της συμβίωσης Κυπρίων και τουρκοκυπρίων. Μα από την άλλη θεώρησε δική του μια περιουσία ενός άλλου, και αργότερα την πούλησε. Για ενάμιση εκατομμύριο.
** ** ** **
Υπάρχουν τουρκοκύπριοι που δηλώνουν δημόσια την δημοκρατική τους στάση, και μια στάση εναντίον της κατοχής.
Ωστόσο, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις αυτοί οι τουρκοκύπριοι δεν είναι συνεπείς με τις αντικατοχικές και δημοκρατικές τους δηλώσεις.
Ας αναφέρουμε μόνο τον Ακιντζί, που παρουσιάζεται σαν τουρκοκύπριος με δημοκρατική στάση. Όμως ο Ακιντζί δέχτηκε να συμμετέχει στο κατοχικό καθεστής και μάλιστα από την θέση του ανώτατου στελέχους. Και ποιός προέτρεψε τον Ακιντζί να συμμετάσχει στην πολιτική ενέργεια που το κατοχικό καθεστώς την προβάλλει σαν εκλογές; Τον προέτρεψε ο Σενέρ Λεβέντ!
Ένας κύριος λόγος γι' αυτή την αντιφατική, μεσοβέζικη ( ...mezzokert... ) στάση των τουρκοκυπρίων, είναι πως δεν υπάρχει ακόμα ένα ζωντανό αντικατοχικό κίνημα, που να θέσει τους στόχους του αντικατοχικού αγώνα.
Τέτοιοι στόχοι μπορεί και πρέπει να είναι:
-- Αποχώρηση του τουρκικού στρατού και όλων των εποίκων
-- Επιστροφή όλων των προσφύγων
-- Ελευθερία διακίνησης, εγκατάστασης και περιουσίας
-- Αποκατάσταση των ιστορικών τοπωνυμίων
-- Να καλεστεί η τουρκία σε συνομιλίες για καθορισμό χρονοδιαγράμματος αποχώρησης του τουρκικού στρατού
Ενάντια στον αττίλα, ενάντια στους Σκύθες και τους Ρωμάνους, για την Επιστροφή του Ελληνισμού στη Κερύνεια, τη Μικρασία και τον εαυτό μας
Γράφει : Λάμπρος Φ. Καλλένος — Ιδάλιον, Λευκωσία — Κύπρος
