Ίμια: 30 χρόνια μετά
μια έρευνα του Αλέξη Παπαχελά
Α' μέρος
https://youtu.be/1MCm9mZzH4Y?si=vBPSGimSnu4IRBhw
1 ώρα, 5 λεπτά
Β΄μέρος
https://youtu.be/KSg2QeusgAs?si=1mE4HsIbpae9Mfwn
1 ώρα, 35 λεπτά
-.
Ο αστικός μύθος για την βρετανική πολιτική
για την Κρήτη
Λάμπρος Καλλένος
5 Νοεμ, 6 Δεκ 2025
Στο διαδίκτυο διαβάζουμε, αρκετά συχνά, ένα επεισόδειο με τον Μανώλη Μπαντουβά και τον βρεττανό Γούντχαουζ (Woodhouse), στη διάρκεια της αντίστασης των Κρητικών κατά των γερμανών στην Κρήτη.
Μια μέρα, ο Γουντχαουζ είπε στον Μανώλη Μπαντουβά πως θα μπορούσε να γίνει η Κρήτη ανεξάρτητη και ο Μπαντουβάς μεγάλος στην ανεξάρτητη Κρήτη. Τότε ο Μπανουβάς απάντησε πως ο αγώνας τους είναι για την ελευθερία της Ελλάδος. Και πρόσθεσε πως, με όσα του είπε, από εκείνη την στιγμή ο Γούντχαουζ είναι κρατούμενος.
Το επεισόδειο αυτό με τον Μανώλη Μπαντουβά και τον εγγλέζο έχει αναφερθεί πολλές φορές στο διαδίκτυο. Σχεδόν κάθε φορά γίνεται και ρητή αναφορά πως το επεισόδειο είναι μια απόδειξη, ή τουλάχιστον μια πολύ καλή ένδειξη, για την βρεττανική πολιτική. Αν δεν γίνει ρητή αναφορά, αυτό υπονοείται αρκετά καθαρά.
Πάντα όμως απουσιάζει η συνέχεια αυτών που έγιναν: σε τόσες δεκαετίες που ακολούθησαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η υπονοούμενη βρεττανική πολιτική για ανεξαρτητοποίηση και διαχωρισμό της Κρήτης από την Ελλάδα **ουδέποτε** φάνηκε, **ουδέποτε* έδωσε σημείο ζωής.
Το ακριβώς αντίθετο: τον Φεβρουάριο του 1947 οι εγγλέζοι έστειλαν επιστολή στους αμερικάνους δηλώνοντας πως το τέλος Μαρτίου 1947 θα σταματήσουν «να υποστηρίζουν την Ελλάδα», όπως το έλεγε η επιστολή. Δηλαδή, η βρεττανία θα αποσυρόταν από την Ελλάδα. Και θα άρχιζε η αμερικανοκρατία.
Είναι τότε ακριβώς, δηλαδή το τέλος Μαρτίου 1947, που τα Δωδεκάνησα ενώθηκαν με την Ελλάδα. Διότι, αφού η βρετανία αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα, μέρος της ίδιας απόφασης είναι και το ότι θα έφευγε και από το Αιγαίο.
εφημερίδα «Ελευθερία», 28 Ιουνίου 1946
εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 28 Ιουνίου 1946
Έχουμε φυλάξει τις φωτογραφίες των δυο εφημερίδων από το διαδίκτυο, εδώ και αρκετά χρόνια. Δυστυχώς τότε δεν φαινόταν πως θα χρειαζόταν να φυλάξουμε και την πηγή.
Η απόφαση να φύγει η βρεττανία από την Ελλάδα φαίνεται ότι πάρθηκε πριν τις 27 Ιουνίου 1946, και μετά ακολούθησε η απόφαση της Διάσκεψης Ειρήνης για ένωση των Δωδεκανήσων. Η επιστολή του Φεβρ 1947 προφανώς πληροφορούσε τους αμερικανούς για κάτι που ήδη ήξεραν.
Δηλαδή, δεν μπορεί η βρεττανία από την μια να εγκαταλείπει την επιρροή της στην Ελλάδα, και από την άλλη ....να έχει σχέδια για την Κρήτη.
Εκτός από την συζήτηση του Γούντχαουζ, δεν μας έχουν παρουσιάσει άλλο στοιχείο για την βρεττανική πολιτική. Αν ο Γουντχαουζ είπε στον Μπαντουβά για αυτονόμηση της Κρήτης όχι από δική του σκέψη, μα επειδή υπήρχε τέτοια βρεττανική πολιτική, τότε οι βρεττανοί θα κάνανε και άλλες σχετικές ενέργειες. Μια από αυτές θα μπορούσε να είναι μια ίδια πρόταση σε άλλους καπετάνιους.
Ποτέ δεν μάθαμε για άλλες ενέργειες, και ειδικότερα για παρόμοιες συζητήσεις με άλλους. Ούτε και κάποιος ερευνητής έγραψε ποτέ πως βρήκε τέτοια στοιχεία στα βρεττανικά αρχεία. Μέχρι τώρα τίποτε δεν έχει δημοσιευτεί, μόνο ξανά και ξανά η συζήτηση Μπαντουβά-Γουντχαουζ.
Το πιο πολύ που μπορεί να πούμε είναι πως, αν υπήρξε ποτέ βρεττανική πολιτική για αυτονόμηση της Κρήτης, αυτή εγκαταλείφθηκε μετά το Φεβρ 1946, διότι τότε η βρεττανία αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.
Στο επεισόδειο με τον Μπαντουβά και τον εγγλέζο δόθηκε μια σημασία πως τάχα είναι ένδειξη ή μάλλον απόδειξη της βρεττανικής πολιτικής. Αυτή η ερμηνεία αντανακλά την εθνική συνείδηση και την ευαισθησία των Κρητικών. Μα δεν είναι μια βάσιμη, μια σωστή ερμηνεία της βρεττανικής πολιτικής, ούτε και του επεισοδείου με τον Μπαντουβά και τον εγγλέζο.
** Τα Δωδεκάνησα
Μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν ακόμα κάτω από την τουρκοκρατία. Το **** τα πήραν οι Ιταλοί. Λίγο πριν τελειώσει ο πόλεμος τα έθεσε υπό τον έλεγχο του το βρεττανικό ναυτικό.
Αφού η Ελλάδα και η βρεττανία ήταν σύμμαχοί στον πόλεμο και πολεμούσαν τον ναζισμό, θα περίμενε κανείς πως με το τέλος του πολέμου η βρεττανία θα παρέδιδε τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Η βρεττανία όμως καθυστέρησε την αποχώρηση της. Και ήταν μόνο όταν αποφάσισε να αποσυρθεί από την Ελλάδα, και το Αιγαίο, που επίσης αποφάσισε να τα δώσει στην Ελλάδα.
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η βρεττανία έχασε την μεγάλη δύναμη της, και αποφάσισε να αποσυρθεί από τις αποικίες της, εκτός από την Κύπρο. Γι' αυτό θα μιλήσουμε σε άλλη ευκαιρία.
-.
Ο μύθος με την ομιλία του Μπουμεντιέν
στα Ηνωμένα Έθνη
γραμμένο στις 16 Σεπτεμβρίου 2025
και στις 6 Δεκ 2025
Σήμερα, πρωί κατά τις 11 π.μ., μου στείλανε μια φοβερή προειδοποίηση για τον κίνδυνο του Ισλαμ. Σύμφωνα με όσους το κυκλοφορούν, πρόκειται για μιαν ομιλία του Αλγερινού προέδρου Μπουμεντιέν, που έκανε στα Ηνωμένα Έθνη το 1974. Σύμφωνα με τους μυθολόγους, ο Μπουμεντιέν είπε τότε:
Ο Μπουμεντιέν μιλά στα Ηνωμένα Έθνη το 1975
https://youtu.be/0NuezKyxwA4?si=KgfO9DdewA8TJED5
Ήδη από το 1974, η ισλαμιστική ατζέντα να κυριαρχήσουν τα δυτικά έθνη αποκαλύφθηκε από τον Αλγερινό Χουάρι Μπουμεντιέν (Houari Boumedienne) στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη: «Μια μέρα, εκατομμύρια άνδρες θα εγκαταλείψουν το Νότιο Ημισφαίριο για να πάνε στο Βόρειο Ημισφαίριο. Και δεν θα πάνε εκεί ως φίλοι. Επειδή θα πάνε εκεί για να το κατακτήσουν. Και θα το κατακτήσουν με τους γιους τους. Οι μήτρες των γυναικών μας θα μας δώσουν τη νίκη».
το κείμενο όπως κυκλοφορεί στα αγγλικά:
As early as 1974, the Islamist agenda to dominate Western nations was disclosed by Algeria's Houari Boumedienne in his speech to the United Nations: "One day, millions of men will leave the Southern Hemisphere to go to the Northern Hemisphere. And they will not go there as friends. Because they will go there to conquer it. And they will conquer it with their sons. The wombs of our women will give us victory."
Έκανα ένα πολύ στοιχειώδες ψάξιμο στο διαδίκτυο. Δηλαδή, αντέγραψα όλο το απόσπασμα στο γκούγκωλ και το αναζήτησα.
Αμέσως βρήκα πως το ίδιο θέμα γράφτηκε ΣΗΜΕΡΑ στην.... Αυστραλία!!
Australia's Fantasy of Social Cohesion
by Nils A. Haug
September 15, 2025 at 5:00 am
https://egretnews.com/index.php/2025/09/15/australias-fantasy-of-social-cohesion/
Επίσης, το ίδιο αναδημοσιεύτηκε ΣΗΜΕΡΑ και στο Ινστιτούτο Γκέητστοουν (Gatestone), έναν οργανισμό που πρόσκειται στην αμερικανική δεξιά.
Australia's Fantasy of Social Cohesion
by Nils A. Haug
September 15, 2025 at 5:00 am
https://www.gatestoneinstitute.org/21906/australia-social-cohesion
Μετά από αυτά, έκανα αναζήτηση με τους όρους
Boumedienne United Nation fake news
Αμέσως, βρήκα το ακόλουθο:
The 1974 Houari Boumédiènne U.N. Speech Myth
By Jerlerup on March 25, 2017 in Feature, Loon at large
https://www.loonwatch.com/2017/03/25/the-1974-houari-boumedienne-u-n-speech-myth/
Όπως βλέπετε, είναι γραμμένο το 2017!! δηλ. πριν από οκτώ χρόνια!!
Η πιο πάνω σελίδα αναφέρει την βουκινοπαιδεία, κατά την οποία ο μύθος με την ομιλία του Μπουμεντιέν είναι μέρος ένος άλλου μύθου, της Ευραβίας. Ο μύθος αυτός ξεκίνησε με ένα βιβλίο της Bat Ye’or, συγγραφικό ψευδώνυμο της Gisele Littman. Το 2005 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Eurabia: The Euro‐Arab Axisμ «Ευρώπη: ο Ευρω-Αραβικός άξονας».
Ο μύθος «της Ευραβίας» λέει πως οι ηγέτες της Ευρώπης συμφώνησαν να επιτρέψουν την ισλαμοποίηση και αραβοποίηση της Ευρώπης, με αντάλλαγμα το πετρέλαιο. Μα... καλά. Αφού το πετρέλαιο το αγοράζουν, γιατί οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν να δώσουν και άλλο αντάλλαγμα;
Τα Ηνωμένα Έθνη λένε πως ο Αλγερινός Μπουμεντιέν έκανε μόνο μια ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη, το 1974. Και το θέμα της ομιλίας του ήταν εναντίον της αποικιοκρατίας.
Στην μια εκείνη μοναδική ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, ο Μπουμεντιέν πουθενά δεν μιλά για δημογραφική πλημυρρίδα του Ισλαμ κατά της Ευρώπης και της Δύσης.
** Το φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ
Είναι γεγονός πως εδώ και αρκετά χρόνια έχει εμφανιστεί ένα πολύ πλατύ ρεύμα μέσα στο Ισλαμ, με χαρακτηριστικά επιθετικά, αποκλεισμού και εχθρότητας προς τις άλλες θρησκείες και πολιτισμούς, και ακραίο αυταρχισμό. Το ρεύμα αυτό το ενισχύουν η τουρκία και το Κατάρ. Ο πόλεμος που για δέκα χρόνια κατάστρεψε την Συρία εξαπολύθηκε από το ρεύμα αυτό.
Στην εποχή μας, από τις χώρες του Νότου υπάρχει και ένα ρεύμα μεγάλης μετανάστευσης. Οφείλεται στη φτώχια, στη κλιματική κρίση και στους πολέμους. Για ιστορικούς λόγους πολλοί από τους μετανάστες είναι μουσουλμάνοι. Όπως είναι το Ισλαμ της εποχής μας, οι μουσουλμάνοι αυτοί σχηματίζουν στις χώρες που πηγαίνουν δικές τους κοινότητες, με καθόλου ή πολύ λίγες σχέσεις με τους ντόπιους κατοίκους. Συνεχίζουν τις κοινωνικές συμπεριφορές και τα θρησκευτικά ήθη που είχαν στην χώρα τους. Εκ των πραγμάτων, μαζί και με το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, οι κοινότητες των μουσουλμάνων μεταναστών δημιουργούν μεγάλα προβλήματα κοινωνικής, εθνικής και συλλογικής συνοχής.
Προφανώς, τα προβλήματα αυτά, και τις συνθήκες που τα δημιουργούν, τα εκμεταλλεύεται το φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ.
Αυτά είναι σωστά. Μα αντιδρώντας στο φονταμενταλιστικό ρεύμα του ισλαμ, το ακροδεξιό, ρατσιστικό ρεύμα ξενηλασίας που επίσης υπάρχει στη σημερινή Ευρώπη, αντιδρά με τον τρόπο που φτάνει ο νους τους. Δηλαδή: δημιουργώντας και διασπείροντας μύθους. «Η ομιλία του Μπουμεντιέν» είναι ένας από αυτούς.
** Τι προκάλεσε την επανεμφάνιση του μύθου;
Από την σελίδα στην Αυστραλία και τη σελίδα του Γατεστονε, διαβάζουμε και τα ακόλουθα:
Η απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει ένα πλασματικό παλαιστινιακό κράτος, μαζί με τη Γαλλία, τη Βρετανία και τον Καναδά, αντιβαίνει πλήρως στις τρέχουσες απαιτήσεις του διεθνούς δικαίου για τα έθνη.
Australia’s decision to recognize a fictitious Palestinian state, along with France, Britain and Canada, totally contravenes the current requirements of international law for nations.
Αυτός λοιπόν είναι ο καϋμός τους.
Γι' αυτό τους έπιασε το σφίξιμο.
«Ο ραββίνος Ελιέζερ έγινε πολύ.... χαρωπός!! και ξαπολύθηκε!!»
(ελεύθερη μετάφραση μιας γνωστής Εβραϊκή παροιμία). Κι άρχισε να διαλαλεί πως ...οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν κράτος!!
Υπάρχει λαός που έχει περιορισμένη αυτοδιάθεση;;
Οι αγώνες των λαών όλου του κόσμου, επίσης και η Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, απαντούν: Όχι, δεν υπάρχει. Όλοι οι λαοί δικαιούνται να κατέχουν ελεύθερα το έδαφος τους.
Υπάρχει Κύπριος και γενικότερα Έλληνας που υποστηρίζει ότι οι Παλαιστίνιοι δεν δικαιούνται να κάνουν κράτος;;
Εε... Δόξα Σοι ο Θεός, υπάρχουν.
-.
Εξαιρετική πολιτική επίθεση
του προέδρου Χριστοδουλίδη προς την τουρκία
Σήμερα, 27 Νοεμ. 2025, ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης κάλεσε τη τουρκία σε συνομιλίες για τον καθορισμό της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και τουρκίας.
Αυτό είναι μια εξαιρετική πολιτική επίθεση προς τον αττίλα. Πρέπει να γίνει κύριο μέρος της πολιτικης μας.
Ήδη από τις πρώτες μέρες της εισβολής το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ην Εθνών ψήφισε τρία πράγματα:
2) Να επιστρέψουν οι πρόσφυγες
3) Να αρχίσουν συνομιλίες
Δεν είμαι σίγουρος αν το πρώτο ήταν να αποχωρήσουν τα ξένα στρατεύματα.
Ο καιρός περνούσε χωρίς να γίνουν τα δυο από αυτά. Κι έτσι αναγκαστήκαμε να κάνουμε το τρίτο: συνομιλίες χωρίς να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός.
Αυτό εξελίχθηκε στο κύριο λάθος μας: Αντί για συνομιλίες με την τουρκία, καταλήξαμε σε συνομιλίες με τους εγκάθετους της τουρκικής κατοχής.
Τους οποίους μόνοι μας αποκαλούμε: «εκπροσώπους των τουρκοκυπρίων».
Μα... την εισβολή την έκανε η τουρκία. Γιατί δεν καλούμε την τουρκία σε συνομιλίες για την αποχώρηση του κατοχικού στρατού;
Γιατί επιμένουμε να θεωρούμε τον εγκάθετο μουχτάρη της τουρκίας σαν εκπρόσωπο των τουρκοκυπρίωνα; Ακόμα και μετά που η τουρκία αλλά και αυτός παρουσιάζεται σαν πρόεδρος άλλου κράτους;
Μια ακτίνα φως φάνηκε με τον μεγάλο Τάσο Παπαδόπουλο, που απευθύνθηκε στην ίδια την τουρκία, αν σωστά θυμούμαι για την αποχώρηση του στρατού της. Θυμούμαι που το άκουα στο ράδιο, και φώναζα από την χαρά μου.
Αλλά αυτό δεν συνεχίστηκε και δεν διαμορφώρθηκε σε πολιτική στρατηγική.
Αντί να καλούμε την τουρκία να αποχωρήσει από την Κύπρο, συνομιλούμε με τους βαζιβουζούκους της.
Και αντί να αγωνιζόμαστε ενατίον της τουρκικής κατοχής, έχουμε παρατάξεις και οι παρατάξεις στρέφονται η μια κατά της άλλης. Ιδίως η αριστερά, μα επίσης και πολλοί από την δεξιά, μας κουκκουφούν συνέχεια επειδή.... εμείς εφέραμε τους τούρκους!!
Η σημερινή πρόταση προς την τουρκία θα μπορούσε να είναι ένα βήμα προς μια πολιτική με στόχο την απελευθέρωση.
Καλώντας την τουρκία σε συνομιλίες για την ΑΟΖ και τον αττίλα, την βάζουμε σε μεγάλη πολιτική πίεση να εξηγήσει γιατί δεν έρχεται.
Η Κύπρος είναι κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, και η πρόσκληση στη τουρκία μας βάζει σε θέση όπου είμαστε πολιτικά πανίσχυροι.
Μας ανησυχεί μόνο που αυτή η πολύ σοβαρή δήλωση έγινε από τον πρόεδρο απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων. Ελπίζουμε αυτό να μην δείχνει πως είναι κάτι πρόσκαιρο και χωρίς σημασία, κάτι που δεν μελετήθηκε καν.
Μπορούμε και πρέπει να προετοιμάσουμε την αλλαγή πολιτικής μας.
Να καλέσουμε την τουρκία σε συνομιλίες για την αποχώρηση του αττίλα.
Κάθε άλλο θέμα να συζητηθεί με τα τουρκοκυπριακά κόμματα, τα συνδικάτα, τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, και κάθε τουρκοκύπριο.
Κάλεσμα Χριστοδουλίδη στην Τουρκία, να καθίσει με την Κυπριακή Δημοκρατία στο ίδιο τραπέζι, για συνομολόγηση θαλασσίων συνόρων
Κληθείς από τα ΜΜΕ [ . . . ] να σχολιάσει τις αντιδράσεις της Άγκυρας και του κατοχικού ηγέτη, Έρχιουρμαν, όσον αφορά τη χθεσινή υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ με τον Λίβανο, ο κ. Χριστοδουλίδης τόνισε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη βάση του διεθνούς δικαίου, στη βάση των σχέσεων καλής γειτονίας και στη βάση σχετικής σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας του 1982, προχωρά σε σχετικές συμφωνίες με τα γειτονικά κράτη.
“Η απάντησή μου στα όσα προέρχονται από την Άγκυρα είναι δημόσια να αναφέρω την ετοιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με την Τουρκία για να συνομολογήσουμε στη βάση της σχετικής σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας του 1982 τα θαλάσσια μας σύνορα με την Τουρκία”, ανέφερε.
-.
Γιατί το κυβερνείο ήταν ξύλινο και κάηκε;
Λάμπρος Καλλένος
Τον Αύγουστο του 1931 ο άγγλος αποικιακός κυβερνήτης ανέτρεψε την απόφαση του Νομοθετικού Συμβουλίου, που τον Απρίλιο είχε απορρίψει νέους φόρους. Δήλωσε ότι έκανε ένα λεγόμενο διάταγμα εν Συμβουλίω, και πέρασε τον νόμο για νέους φόρους.
Με αυτό φάνηκε η απάτη της δημοκρατίας των αποικιοκρατών, που τάχα ήταν το Νομοθετικό. Οι Κύπριοι εξοργίστηκαν. Πολλά μέλη του Νομοθετικού παραιτήθιηκαν. Στις 21 Οκτωβρίου 1931, και μετά από μια πύρινη ομιλία, ένα μεγάλο πλήθος έκανε πορεία προς το αποικιακό κυβερνείο.
Στην αρχή το πλήθος έκαψε ένα αστυνομικό αυτοκίνητο. Σιγά-σιγά ο δισταγμός χάθηκε, κι όλο το κυβερνείο τυλίχτηκε στις φλόγες και κάηκε.
Γιατί όμως κάηκε το κυβερνείο; Γιατί ο αποικιακός κυβερνήτης έμενε σε ένα ξύλινο οίκημα;
Την απάντηση την δίνει ο Ρόναλντ Στορρς, που τότε ήταν ο κυβερνήτης. Το 1932 τελείωσε η θητεία του Στορρς, κι ήρθε ο Πάλμερ, από το όνομα του οποίου η περίοδος της μεγάλης καταπίεσης μέχρι το 1940-41 ονομάστηκε παλμεροκρατία.
Το 1937 ο Στορρς έγραψε τα απομνημονεύματα του, με τίτλο: «Προσανατολισμοί». Στα ηγγλέζικα: Orientations. Δηλαδή, ήταν που ήταν ανώτερο στέλεχος της αποικιοκρατίας, το εγγλεζάκι έκανε και λογοπαίγνια. Υπάρχει και άλλη έκδοση, με τον τίτλο «Απομνημονεύματα».
Στα «Απομνημονεύματα» του ο Στορρς λέει πως, όταν τον Ιούνιο 1878 ήρθαν οι εγγλέζοι στην Κύπρο, τους ίδιους μήνες ο άγγλος κυβερνήτης της Μπούρμα έψαχνε κι αυτός για ένα σπίτι. Δεν εύρισκε κάτι κατάλληλο, και έγραψε στο Λονδίνο. Από το Λονδίνο του έστειλαν ένα φορτίο με ξυλεία για να κτίσει ένα σπίτι.
Σε λίγο όμως ο κυβερνήτης της Μπούρμα μπόρεσε και βρήκε ένα σπίτι. Τηλεγράφησε λοιπόν στο Λονδίνο πως βρήκε σπίτι, και δεν χρειαζόταν την ξυλεία. Τότε, από το Λονδίνο έδωσαν οδηγίες στο πλοίο να αλλάξει πορεία και να φέρει την ξυλεία στην Κύπρο. Και με την ξυλεία αυτή ο πρώτοα αποικιακός κυβερνήτης έκτισε το κυβερνείο.
Το κυβερνείο κτίστηκε στο λόφο που και σήμερα είναι το Προεδρικό μέγαρο της Κύπρου. Τότε η περιοχή θεωρείτο έξω από την Λευκωσία.
Μετά την εξέγερση και το κάψιμο του κυβερνείου, ένα από τα μέτρα που πήραν οι αποικιοκράτες ήταν και το να υποχρεώσουν τον Κυπριακό λαό να πληρώσει για το κτίσιμο ενός νέου κυβερνείου.
Για τον κυβερνήτη κτίστηκε και μια θερινή κατοικία στο Τρόοδος. Στο κτίσιμο της δούλεψε σαν επιστάτης και ο μεγάλος ποιητής, ή και αντι-ποιητής, Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud). Αργότερα στη θερινή κατοικία του κυβερνήτη τοποθετήθηκε μια πλάκα που γράφει:
Ο Γάλλος ποιητής και ιδιοφυία Αρθούρος Ρεμπώ, αδιαφορώντας για την φήμη του, δεν είδε με υπεροψία το να κτίσει αυτό το σπίτι με τα ίδια του τα χέρια.
(μετάφραση δική μας)
The French poet and genius Arthur Rimbaud, heedless of his renown, was not above helping to build this house with his own hands.
John Kimon (John Akritas), Cyprus, Rimbaud and the British empire, Oct 2021
https://jkimon.blogspot.com/2021/10/cyprus-rimbaud-and-british-empire.html
Στα «Απομνημονεύματα» του ο Στορρς λέει πως καθώς πλησιάζανε στο κυβερνείο με την άμαξα, η γυναίκα του είπε: «Α, τουλάχιστον οι σταύλοι φαίνονται πολύ καλοί». Όταν όμως πλησίασαν, είδαν πως δεν επρόκειτο για σταύλους μα για το κυβερνείο.
Τα «Απομνημονεύματα» του Στορρς βρίσκονται και στο διαδίκτυο, στην ακόλουθη σελίδα:
Ronald Storrs, The memoirs of Sir Ronald Storrs,
G. P. Putnam's Sons, New York 1937
https://archive.org/details/memoirsofsirrona001290mbp
-.
Η ευθύνη στα μέλη του ΑΚΕΛ
Με ανακοίνωση του πριν δυο εβδομάδες, ο Άντρος Κυπριανού, του ΑΚΕΛ, λέει ότι καταρρίπτεται «το αφήγημα του Νίκου Αναστασιάδη» για τις συνομιλίες στο Γκραν Μοντανα το 2017.
Χτες κυκλοφόρησε το βιβλίο του Τσίπρα.
Ο Άριστος Μιχαηλίδης γράφει στο «Φιλελεύθερο» πως, με όσα γράφει εκεί, ο Τσίπρας «επιβεβαιώνει όσα υποστηρίζει ο Αναστασιάδης, ο Μαυρογιάννης, ο Κοτζιάς και τα πρακτικά [των Ηνωμένων Εθνών], ενώ τα υπόλοιπα είναι μόνο το αφήγημα της Άγκυρας».
Πριν δυο εβδομάδες όμως, ο Άντρος Κυπριανού, του ΑΚΕΛ, δήλωνε ότι καταρρίπτεται «το αφήγημα του Νίκου Αναστασιάδη» για τις συνομιλίες στο Γκραν Μοντανα το 2017.
Την ευθύνη έχουν τώρα τα μέλη του ΑΚΕΛ.
Ένα μέρος της ηγεσίας τους, δηλ. ο Άντρος Κυπριανού, επιμένει να υποστηρίζει μια θέση που όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι λάθος.
Τι λένε τα μέλη του ΑΚΕΛ;
Συμφωνούν με αυτό το μέρος της ηγεσίας τους;
Πάντως, όλος ο κόσμος καταλάβαμε πως ο Κυπριανού συνεχίζει να απευθύνεται στον Κυπριακό λαό σαν να είμαστε μαννοί. Το κάνει αυτό για να μην παραδεχτεί το λάθος του.
Νομίζει ότι αν παραδεχτεί το λάθος του, θα πέσει η μούττη του ΑΚΕΛ.
Και προτιμά να συνεχίζει μια λανθασμένη πολιτική θέση.
Το λάθος του κατάντησε τοξικό. Δηλαδή: δηλητηριάζει την δημόσια ατμόσφαιρα της Κύπρου. Προτιμά να κατστρέφει κάθε δυνατότητα δημόσιας συζήτησης, έστω κι αν φαίνεται καθαρά πως μας περιπαίζει. Έστω κι αν φαίνεται ότι μας θεωρεί μαννούς.
Τα μέλη του ΑΚΕΛ έχουν ευθύνη, και η ευθύνη τους είναι να ενεργήσουν.
Την ευθύνη αυτήν την έχουν ΣΗΜΕΡΑ, και όχι σε τριάντα και σαράντα χρόνια. Δεν είμαστε μαννοί, δεν είμαστε μωρά και καταλαβαίνουμε τι γίνεται.
Θα είναι εξοργιστικό να σιωπάτε σήμερα, και να έρθετε σε σαράντα χρόνια να..... κάμετε την αυτοκριτική σας, και να χουμίζεστε μάλιστα ότι εσείς... παραδέχεστε τα λάθη σας.
Η σημερινή σιωπή σας μας εξοργίζει. Αλλά το τι νιώθουμε έχει μικρότερη σημασία μπροστά στο ότι η σιωπή σας καταστρέφει την δημόσια συζήτηση στην Κύπρο.
-.
Η ασυνέπεια των τουρκοκυπρίων
Το πιο κάτω άρθρο είναι του δημοσιογράφου Αλέκου Μιχαηλίδη
Τ/κ ΜΜΕ: Ο Σενέρ Ελτσίλ πούλησε ελληνοκυπριακή γη στον Σιμόν Αϊκούτ
Αλέκος Μιχαηλίδης
εφημ. «Φιλελεύθερος», 3 Αυγ 2025
Το άρθρο αναφέρεται σε μια μεγάλη συζήτηση που ξέσπασε στα κατεχόμενα, και η οποία αφορά τον Σενέρ Ελτσίλ, πρόεδρο της συνδικαλιστικής οργάνωσης των τουρκοκυπρίων δασκάλων. Ο Ελτσίλ πούλησε μια περιουσία που ανήκει σε Κύπριο. Και την πούλησε στον Αϊκούτ, τον τουρκο-ισραηλινό που βρίσκεται τώρα υπό κράτηση, κατηγορούμενος για την λεηλασία ελληνικών περιουσιών.
Ο Ελτσίλ, πρόεδρος της συνδικαλιστικής οργάνωσης των τουρκοκυπρίων δασκάλων, έκανε πολλές φορές δηλώσεις για συνύπαρξη Κυπρίων και τουρκοκυπρίων, και υπέρ της ελεύθερης διακίνησης σε όλη την Κύπρο. Ο Ελτσίλ υποστηρίζει μια ομοσπονδιακή λύση. Στο άρθρο όμως αναφέρεται ότι πούλησε και αυτός περιουσία που ανήκει σε Κύπριο.
Που βρήκε την περιουσία αυτή ο Ελτσιλ; Η μόνη εξήγηση είναι ότι δέχτηκε να την λογαριάσει δική του βασισμένος σε χαρτιά του κατοχικού καθεστώτος. Δηλαδή δέχτηκε να λαφυραγωγήσει κι αυτός τις περιουσίες των προσφύγων.
Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αντίφαση, μια απαράδεκτη ενέργεια του Ελτσίλ. Από την μια παρουσιάζεται σαν δημοκρατικός άνθρωπος, εναντίον της διχοτόμησης και υπέρ της συμβίωσης Κυπρίων και τουρκοκυπρίων. Μα από την άλλη θεώρησε δική του μια περιουσία ενός άλλου, και αργότερα την πούλησε. Για ενάμιση εκατομμύριο.
** ** ** **
Υπάρχουν τουρκοκύπριοι που δηλώνουν δημόσια την δημοκρατική τους στάση, και μια στάση εναντίον της κατοχής.
Ωστόσο, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις αυτοί οι τουρκοκύπριοι δεν είναι συνεπείς με τις αντικατοχικές και δημοκρατικές τους δηλώσεις.
Ας αναφέρουμε μόνο τον Ακιντζί, που παρουσιάζεται σαν τουρκοκύπριος με δημοκρατική στάση. Όμως ο Ακιντζί δέχτηκε να συμμετέχει στο κατοχικό καθεστής και μάλιστα από την θέση του ανώτατου στελέχους. Και ποιός προέτρεψε τον Ακιντζί να συμμετάσχει στην πολιτική ενέργεια που το κατοχικό καθεστώς την προβάλλει σαν εκλογές; Τον προέτρεψε ο Σενέρ Λεβέντ!
Ένας κύριος λόγος γι' αυτή την αντιφατική, μεσοβέζικη ( ...mezzokert... ) στάση των τουρκοκυπρίων, είναι πως δεν υπάρχει ακόμα ένα ζωντανό αντικατοχικό κίνημα, που να θέσει τους στόχους του αντικατοχικού αγώνα.
Τέτοιοι στόχοι μπορεί και πρέπει να είναι:
-- Αποχώρηση του τουρκικού στρατού και όλων των εποίκων
-- Επιστροφή όλων των προσφύγων
-- Ελευθερία διακίνησης, εγκατάστασης και περιουσίας
-- Αποκατάσταση των ιστορικών τοπωνυμίων
-- Να καλεστεί η τουρκία σε συνομιλίες για καθορισμό χρονοδιαγράμματος αποχώρησης του τουρκικού στρατού
-.
Η κατοχή ως ποίηση, ε'
Τα αεροπλάνα
που σκότωναν αμάχους στη Γάζα
ήρθαν στην Κύπρο
για να σβήσουν την φωτιά.
25 Ιουλίου 2025
από την συλλογή «Σχοινοβασίες»
ψήνεται, ψήνεται
καθ' οδόν προς το τυπογραφείο !
αλλά... ζεύγη βοών ηγόρασα πέντε, και πάω να τα δοκιμάσω
-.
Η πολιτική του απελευθερωτικού κινήματος
του Κουρδιστάν
Λάμπρος Καλλένος
Γραφείο Τύπου του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν
«Θεόφιλος», στη Λεμεσό
https://independent.academia.edu/LamprosKallenosF
1 - 7 Μαρτίου, 11 Ιουλίου 2025
Η Έκκληση για ειρήνη και μια δημοκρατική κοινωνία του Κούρδου προέδρου Οτσαλάν, στις 25 Φεβρ. 2025, φαίνεται πως εξέπληξε πολλούς. Πολύ περισσότερο αφού για μιαν ακόμη φορά τα μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν όσα λέει η δήλωση με τον τρόπο που θέλει η τουρκία. Και άλλα τα παρέλειψαν τελείως.
Στη πραγματικότητα, η δήλωση-έκκληση του Άπο είναι μια πολιτική πρόταση. Με αυτή το Κουρδικό κίνημα προτείνει στη τουρκία συνομιλίες για μια πολιτική λύση στο Κουρδικό ζήτημα. Και δηλώνει ότι ο ένοπλος αγώνας θα τελειώσει.
Αυτή είναι η ουσία της. Μαζί με αυτό είναι και άλλα ζητήματα, με τα οποία τα μέσα ενημέρωσης δεν ασχολήθηκαν. Το 2015 το Κουρδικό κίνημα δήλωσε πως δεν μπορεί να γίνουν βήματα για πολιτική λύση, χωρίς το αναγκαίο πλαίσιο. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, π.χ., πως πρέπει η τουρκική βουλή να ψηφίσει νόμο για την αμνηστεία των Κούρδων αγωνιστριών και αγωνιστών, των ανταρτών και ανταρτισσών. Πρέπει όλες και όλοι οι φυλακισμένοι να ελευθερωθούν. Και πρέπει να απελευθερωθεί ο πρόεδρος Άπο, και να του παρασχεθούν συνθήκες ώστε να εργάζεται πολιτικά, και να συναντά όποιον θέλει.
Τώρα, το Κουρδικό κίνημα κάνει μια πρόταση πιο προωθημένη από το 2015. Δηλώνει πως ο ένοπλος αγώνας θα τερματιστεί. Οι συνομιλίες και το νομικό πλαίσο της αμνηστίας να ακολουθήσουν μετά.
Προφανώς, πριν από την δήλωση του Άπο προηγήθηκαν συνομιλίες με τους τούρκους. Αυτό αναφέρεται και σε είδηση του πρακτορείου «Φιράτ» («Ευφράτης») σχετικά με την τελευταία παράγραφο της δήλωσης του προέδρου Οτσαλάν. Οι τούρκοι έβαλαν στην δήλωση και δικές τους αντιλήψεις. Π.χ. η αναφορά πως υπήρξε «εθελοντική συνύπαρξη των Κούρδων και τούρκων». Προσθήκη που απαίτησαν οι τούρκοι ενδέχεται να είναι και η φράση για «διάλυση του ΠΚΚ και όλων των οργανώσεων του». Ο Άπο θα αρκείτο σε μια δήλωση για εκεχειρία. Όπως γίνεται πάντα σε όλο τον κόσμο, οι Κούρδοι προτίμησαν μια πολιτική στάση, αποδέχτηκαν τις τουρκόστροφες προσθήκες, και επικεντρώθηκαν στο κύριο. Δηλαδή ότι γίνεται μια πολιτική πρόταση.
Η επαναστατιή πολιτική
Μια παρανόηση που γίνεται από πολλούς είναι να θεωρούν πως επαναστατική είναι η οργάνωση που χρησιμοποιεί όπλα. Αυτό δεν είναι καθόλου σωστό. Εδώ δεν μπορούμε να συζητήσουμε εξαντλητικά αυτό το ζήτημα. Μα μπορούμε να πούμε πως επαναστατική είναι η πολιτική που υπερβαίνει την υπάρχουσα και ζητεί μια νέα κατάσταση. Ο επαναστατικός χαρακτήρας έχει να κάνει με τους στόχους, και όχι με τα μέσα.
Το Κουρδικό κίνημα δεν είναι, βέβαια, το πρώτο που με τον αγώνα του έθεσε στον εαυτό του και στους αγωνιστές του αυτό το ζήτημα. Το ζήτημα μιας πολιτικής που να ανταποκρίνεται στις υπάρχουσες συνθήκες και να έχει προτάσεις που να κινητοποιούν τον κόσμο, συζητείται εδώ και πολλές δεκαετίες, στα κινήματα όλου του κόσμου. Ο πολύς κόσμος δεν γνωρίζει και παραμένει μακριά από τους προβληματισμούς αυτούς. Και σοκάρεται όταν το απελευθερωτικό κίνημα των Κούρδων, μια από τις μεγάλες επαναστάσεις της εποχής μας, κάνει πρόταση για πολιτική λύση.
Η στρατηγική για μια πολιτική λύση
Η στρατηγική για μια πολιτική λύση δεν είναι κάτι νέο. Υπήρχε εδώ και τρεις ή τέσσερεις δεκαετίες. Στη δεκαετία του 1990 το Κουρδικό κίνημα κήρυξε τέσσερεις φορές εκεχειρία. Η τουρκική ηγεσία αρνήθηκε να συνομιλήσει, λέγοντας ότι δεν συνομιλεί με τρομοκράτες.
Τον Απρίλιο 1998 οι Κούρδοι αντάρτες κατέρριψαν δύο ελικόπτερα του τουρκικού στρατού. Μετά τις νέες αυτές δυνατότητες που έδειξαν οι αντάρτες, ο τουρκικός στρατός μετακινήθηκε στα τουρκο-συριακά σύνορα.
Στις 10 Οκτωβρίου 1998, και μετά από τις πιέσεις της τουρκίας, ο πρόεδρος Άπο αποχώρησε από την Συρία. Μπορούσε να πάει στο νότιο Κουρδιστάν (βόρεια ιρακινή επικράτεια, κοντά στα τουρκο-ιρακινά κρατικά σύνορα). Στα απόκρημνα βουνά της περιοχής με τις πολλές χαράδρες, τα τουρκικά αεροπλάνα δεν μπορούν να βομβαρδίσουν. Εκεί το Κουρδικό κίνημα έχει δημιουργήσει την μεγάλη βάση της Μηδείας. Ένα άπληκτο, όπως θα ελέγαν οι Βυζαντινοί. Η ηγεσία του Κουρδικού κινήματος, όμως, αποφάσισε πως ο ηγέτης του έπρεπε να πάει στην Ευρώπη και να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Και από την Ευρώπη να προωθήσει την στρατηγική για μια πολιτική λύση.
Αυτό θα έφερνε την τουρκία σε σοβαρή κρίση στρατηγικής. Με τον ηγέτη να βρίσκεται στην Ευρώπη και να έχει πολιτικό άσυλο, με το Κουρδικό κίνημα να ζητά πολιτική λύση, θα ήταν πολύ δύσκολο για την τουρκία να συνεχίσει την πολιτική άρνησης και γενοκτονίας του Κουρδικού λαού.
Το 1998-99 πολλές χώρες συντονίστηκαν για να εμποδίσουν αυτές τις εξελίξεις. Στο αεροπλάνο του Κούρδου ηγέτη δεν επιτράπηκε να προσγειωθεί καν. Το περιώνυμο άσυλο των ευρωπαϊκών χωρών έδειξε τα όρια του, καθώς το αρνήθηκαν στον κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόσφυγα, τον ηγέτη του Κουρδικού κινήματος. Εν τέλει, ο διεθνής συντονισμός πολλών χωρών, στη πράξη η διεθνής αυτή συνομωσία, οδήγησε τον Κούρδο ηγέτη στην ελληνική πρεσβεία του Ναϊρόμπι. Και εκεί τον παρέδωσαν στις τουρκικές δυνάμεις.
Ήτανε μια διεθνής συνομωσία ενάντια στον Κουρδικό λαό, που του επέβαλε άλλα 26 χρόνια πολέμου. Ανυπόφορο όνειδος για τον Ελληνισμό είναι πως στην συνομωσία και την προδοσία του Κούρδου ηγέτη συμμετείχαν και ανώτατα στελέχη της τότε Ελληνικής κυβέρνσηης.
Όντας ένοχοι για την προδοσία του Κούρδου επαναστάτη, η ελλαδική ηγεσία ισχυρίστηκε πως η άφιξη του Άπο στην Ελλάδα ήταν αυθαίρετη και έβαζε την Ελλάδα σε κίνδυνο πολέμου. Δηλαδή, δικαιολογούσαν μια τουρκική επίθεση, και δέχονταν τον περιορισμό του τι κάνει η Ελλάδα στην επικράτειά της. Ωστόσο, και μετά από πρωτοβουλία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, τον πρόεδρο Άπο είχαν προσκαλέσει στην Ελλάδα 220 βουλευτές, με επιστολή που υπέγραψαν. Για σύγκριση, στη πρώτη ψηφοφορία για εκλογή προέδρου της Ελλάδος, απαιτούνται μόνο 200 ψήφοι.
Το Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών
Μετά την αιχμαλωσία και την φυλάκιση του, ο πρόεδρος Οτσαλάν επανέλαβε την πρόταση για μια πολιτική λύση. Η πρόταση του προέδρου Οτσαλάν συζητήθηκε και υιοθετήθηκε ξανά από το Κουρδικό κίνημα. Και πάλι η τουρκική ηγεσία συνέχισε να αρνείται.
Τότε, το 1999, η τουρκία παρουσίασε την πρόταση του Άπο σαν προσπάθεια να σωθεί ο ίδιος προσωπικά. Έκαναν διαδηλώσεις ζητώντας τον απαγχονισμό του. Σήμερα, οι τουρκικές αρχές πάνε και κάνουν συνομιλίες με αυτόν που κρατούσαν φυλακισμένο σε απομόνωση.
Η στρατηγική για πολιτικοποίηση του Κουρδικού αγώνα συνεχίστηκε με το Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών. Το 2012 το κόμμα αυτό κατάφερε να ξεπεράσει τους φραγμούς του τουρκικού συστήματος και να μπει στη τουρκική βουλή. Η τουρκική νομοθεσία θέτει όριο το 10% για είσοδο στη βουλή, μα το κουρδικό κόμμα πήρε 13%.
Η τουρκική ηγεσία συνέχισε και πάλι την πολιτική άρνησης του Κουρδικού λαού. Ο Ντεμιρτάς, συμπρόεδρος του κόμματος, οι εκλεγμένοι βουλευτές και δήμαρχοι, και πολλά στελέχη του κόμματος, ρίχτηκαν στις φυλακές.
Μέχρι σήμερα, λοιπόν, η τουρκική ηγεσία είναι απόλυτη στην άρνηση των Κούρδων. Τους στερούν κάθε δυνατότητα διεκδίκησης των εθνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, μα όταν οι Κούρδοι παίρνουν τα όπλα τους λένε τρομοκράτες. Κηρύσσουν εκεχειρία, και η τουρκία απαντά πως δεν συνομιλεί με τρομοκράτες. Συμμετέχουν στις εκλογές και εκλέγονται, μα οι τούρκοι τους φυλακίζουν.
Το 1999 πολλές χώρες συντονίστηκαν σε μια διεθνή συνομωσία, για να εμποδίσουν να προχωρήσει μια πολιτική λύση στο Κουρδικό ζήτημα. Μετά το 2012, όταν η τουρκία συνέλαβε και φυλάκισε τους συμπροέδρους, τους βουλευτές και δημάρχους, και πολλά στελέχη του Κόμματς Δημοκρατίας των Λαών, καμμιά χώρα δεν αντέδρασε. Σήμερα, την πρόταση του προέδρου Οτσαλάν χαιρέτισαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αμερικάνοι και οι Ρώσσοι. Αυτό είναι μια πολιτική νίκη για το Κουρδικό κίνημα.
Σήμερα, 10 Ιουλίου 2025, μια ομάδα Κούρδων ανταρτών παρέδωσε και κατάστρεψε συμβολικά τα όπλα της. Το επόμενο βήμα ανήκει στη τουρκία. Το λιγότερο, η τουρκία πρέπει να κηρύξει εκεχειρία με τους Κούρδους αντάρτες.
Ο κεντρικός ρόλος του προέδρου Οτσαλάν
Με όσα ακολούθησαν την δήλωση του Άπο, φάνηκε και ότι ο πρόεδρος Οτσαλάν είναι ο ηγέτης του Κουρδικού λαού. Διότι είναι η δική του πρόταση που δημιούργησε πολιτικό γεγονός, και μάλιστα μεγάλο και με διεθνή απήχηση. Και ο Κουρδικός λαός είναι τον Οτσαλάν που θεωρεί ως τον ηγέτη και τον εκπρόσωπο του.
Η πρόταση για πολιτική λύση φέρνει την τουρκία σε μια ανάγκη για αλλαγή στρατηγικής. Πρέπει να εγκαταλείψει την πολιτική άρνσηης του Κουρδικού λαού και να δεχτεί την πρόταση. Ή, να εξηγήσει πειστικά γιατί συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον των Κούρδων.
Στις συζητήσεις μέσα στη τουρκία μετά την δήλωση του Άπο, οι τούρκοι λένε πως ο Άπο έβαλε φωτιά σε μια μπάλα, και την έβαλε στα χέρια των τούρκων.
Μερικές προτάσεις
Η Κυπριακή και η Ελληνική βουλή να προσκαλέσουν για επίσημη επίσκεψη εκπροσώπους της Δημοκρατικής Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (Ροζαβά).
Να δοθεί άδεια στη Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας να ανοίξει γραφείο στην Κύπρο και Ελλάδα, και να έχει επίσημες επαφές με τις αρχές και την πολιτική ηγεσία.
Η Αυτόνομη Διοίκηση έχει ήδη γραφεία σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, εκτός από την Κύπρο και Ελλάδα. Έχει γραφεία στην Ουάσιγκτον και στη Μόσχα. Και κυρίως, δεν επιδιώκει την απόσχιση της από την Συρία, μα την κατοχύρωση της στη μελλοντική Συρία. Πέτυχε ήδη συμφωνία με την εν τοις πράγμασι κυβέρνηση της Συρίας.
Η σχέση της Κύπρου με την Αυτόνομη Διοίκηση, λοιπόν, δεν θα μας εκθέσει πολιτικά, αφού παρόμοιες σχέσεις έχουν όλες οι χώρες. Αντιθέτως θα μας ενισχύσει με μιαν ακόμη σχέση με αρχές της περιοχής. Και θα είναι και μια κίνηση ενάντια στη τουρκική πολιτική.
Ούτε και θα δώσει επιχειρήματα στην τουρκική πολιτική για απόσχιση των κατεχομένων, αφού η απόσχιση δεν είναι στόχος της Αυτόνομης Διοίκησης στη βόρεια Συρία. Και κυρίως, η τουρκία αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να συσχετίσει το Κουρδικό με την Κύπρο.
Για το κείμενο αυτό συζήτησα με Κούρδους φίλους. Τα λάθη και οι ανακρίβειες είναι δικές μου.
-.
Οι δηλώσεις των Κούρδων εκπροσώπων
Η Έκκληση για ειρήνη και μια δημοκρατική κοινωνία του προέδρου Οτσαλάν, στα αγγλικά
https://hawarnews.com/en/historic-message-of-leader-ocalan-call-for-peace-democratic-society
Ανακοίνωση του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (ΠΚΚ), στα αγγλικά
Ανακοίνωση του Αρχηγείου του Κέντρου Λαϊκής Άμυνας (αγγλικά)
Η Κουρδική Εθνοσυνέλευση υποστηρίζει την έκκληση του Οτσαλάν, καλεί την τουρκία να μην χάσει αυτή την ιστορική ευκαιρία (αγγλικά)
https://knk-kurdistan.com/eng/support-call-for-peace-and-a-democratic-society/
Κουρδικά μέσα ενημέρωσης
Πρακτορείο ειδήσεων «Φιράτ» («Ευφράτης»)
Κουρδικά σε πολλές διαλέκτους, Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ρωσσικά
Πρακτορείο ειδήσεων ANHA
Κουρδικά, τουρκικά, Αγγλικά, Ισπανικά, Ρωσσικά
Rojava Information Center (RIC)
Κέντρο Πληροφοριών του Ροζαβά
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063616432355
https://rojavainformationcenter.com/
(κάποτε η σελίδα δεν ανταποκρίνεται)
Εκπροσωπήσεις του Κουρδικού κινήματος
Κουρδική Εθνοσυνέλευση (ΚΝΚ, Kongra Netaweya Kurdistane)
Κουρδικά, αγγλικά
https://knk-kurdistan.com/eng/
Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), στη βόρεια Συρία
Αντιπροσωπεία Βαλκανικών χωρών
Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν «Θεόφιλος»
Σίμου Μενάρδου 18, Λεμεσός
https://www.facebook.com/kentro.theofilos/
Υποστηρικτές του Κουρδικού αγώνα
International Initiative "Freedom for Abdullah Öcalan - Peace in Kurdistan"
Διεθνής πρωτοβουλία «Ελευθερία στον Οτσαλάν – Ειρήνη στο Κουρδιστάν»
https://www.freeocalan.org/main
ο ιστότοπος περιλαμβάνει βιβλία και κείμενα του Αμπτουλάχ Οτσαλάν
Internationalist Commune of Rojava
Διεθνιστική Κομμούνα του Ροζαβά
https://internationalistcommune.com/
-.
Πόθεν εβλάστησε ο Φειδίας;
Γιατί ο Φειδίας πήγε να μιλήσει με το ανώτατο στέλεχος του κατοχικού καθεστώτος; Είναι αλήθεια ότι το έκαμε επειδή δεν κόβκει ο νους του από πολιτική;
Ε, πράγματι, δεν κόβκει. Αλλά στα χρόνια μετά την τουρκικήξ εισβολή καθορίστηκε ένας δρόμος που ήταν δρόμος αγώνα: ο μακροχρόνιος αγώνας. Παρ' όλα αυτά, αντί για αγώνα τα πράγματα οδηγήθηκαν σε μια ρουτίνα και μια μιζέρια. Αντί για αγώνα, κυριάρχησε η εικόνα του αγώνα. Εκεί οδήγησαν τα πράγματα και οι ξένοι καλοθελητές («Σπίτι της συνεργασίας», δικοινοτικές συναντήσεις και τραπεζωματα, και άλλα). Και όλα αυτά με ατμομηχανή την οικονομική ανάπτυξη.
Οι πρόεδροι της μετακατοχικής περιόδου έπρεπε να προωθούν τον αγώνα και το πνεύμα της αντίστασης. Αντί για τούτο, επηγαίναν να πιουν καφέ με το ανώτατο στέλεχος του κατοχικού καθεστώτος. Ή εδηλώναν ότι δεν θέλουν να παν πίσω στο χωρκό τους, την Ακανθού. Ή επηγαίναν θέατρο μαζί με το ανώτατο στέλεχος της κατοχής.
Έγιναν πολλές εκδηλώσεις, που ονομάστηκαν δικοινοτικές. Αντί όμως να είναι σπόρος και δυνάμωμα του αντικατοχικού αγώνα, οι εκδηλώσεις αυτές κατέληγαν απλώς σε τραπεζώματα Κυπρίων και τουρκοκυπρίων. Και αντί για τον στόχο «Έξω ο αττίλας», «Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους», στις εκδηλώσεις αυτές ελέγαν «οι δυο ηγέτες μας», «καλούμε τους δυο ηγέτες μας...», «η λύση θα είναι οδυνηρή», ...
Σε τούτο το κλίμα, εβλάστησε και το σύνθημα «οι τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί μας». Αυτό είναι λάθος, διότι το σωστό είναι πως «οι τουρκοκύπριοι είναι σύμμαχοι μας». Αφού όμως ο νους του κόσμου δεν επήγαινε στην απελευθέρωση, αλλά ...στη λύση, τους τουρκοκύπριους τους καταλαβαίναμε όχι με τα μάτια του αγώνα, μα με τα μάτια ...των δικοινοτικών εκδηλώσεων....
Όλα αυτά είναι μερικά από όσα έγιναν και γίνονται. Διότι αντί για τον αντικατοχικό αγώνα, βουλιάξαμε στη συνήθεια. Μάθαμε να ζούμε με την κατοχή, χωρίς να μας σηκωνεται η τρίχα που η κατοχή έφτασε στα 51 χρόνια.
Σε τούτο το κλίμα εβλάστησε και ο Φειδίας. Νομίζει ότι.... είναι αντισυμβατικός, μα στη πραγματικότητα έμαθε γράμματα στο σχολείο «θέλουμε λύση» και «η εισβολή είναι το πολύ η μισή αλήθεια».
Αυτός είναι και ο λόγος που οι μεγάλοι δάσκαλοι αυτού του κλίματος, δηλαδή το ΑΚΕΛ και το ΔΗΣΥ, δεν καταδίκασαν την ενέργεια του Φειδία. Ούτε και θα ανοίξουν το στόμα τους να την σχολιάσουν καν, διότι θα φανεί ο χαρακτήρας της πολιτικής τους.
-.
