Εδώ θα βάλουμε μερικές από τις φωτογραφίες και τις ιστορίες από τις εκδρομές και τις κατασκηνώσεις μας στα χωρκά της ελεύθερης Κύπρου.
Σχεδιάζουμε και μερικές δημοσιεύσεις με οδηγίες για κατασκήνωση με αυτοκίνητο, για τον εξοπλισμό, και τέτοια.
Το πιο ωραίο μέρος που έχουμε ανακαλύψει μέχρις στιγμής.
Εδώ περάσαμε μερικές μέρες πραγματικής ευτυχίας. Δυστυχώς χρειάστηκε να διακόψουμε, για μια δουλειά, μα και πάλι η αίσθηση παραμένει. Θα επιστρέψουμε ξανά πολλές φορές.
Είναι.... είναι μυστικό. Καταλαβαίνετε, ε; Δεν μπορούμε να πούμε που είναι, θα πλακώσουν οι τουρίστες!
Η φωτογραφία είναι από τον Ιούλιο του 2020. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος . . .
Με δυσκόλεψε αλλά... όπως είναι γνωστό και από τη πελεκανική, στο τέλος νικά πάντα ο μάστρος!
Οι πιο πολλές δυσκολίες προήλθαν από το να καταλάβω και να μάθω πως δουλεύει ο Πύθωνας. Στο τέλος τους τιθάσευσα και τους δυο. Η ακολουθία με ώθησε να μάθω τον Πύθωνα. Και ο Πύθων έριξε άπλετο φως στην ακολουθία.
Αντίθετα, λοιπόν, με την εντύπωση του χάους, που αφήνει σε πολλούς, έχει τρόπο να δούμε την ακολουθία ώστε να αποκαλυφθεί μέσα της μια τάξη.
Δικαιούμαστε, λοιπόν, να αντικαταστήσουμε την εντύπωση πολλών για «φύλλα στον άνεμο» με μια πιο αρμονική μα και πιο κατάλληλη για το ελληνικό καλοκαίρι εικόνα. Δικαιούμαστε τώρα να μιλούμε για βάρκες στο κύμα.
Οι νευρώνες στον εγκέφαλο παράγουν νευρικές εξάρσεις, σήματα.
Υπάρχει τρόπος να παρατηρήσουμε τη δραστηριότητα όχι απλά ενός νευρώνα, μα μερικών χιλιάδων.
Παράσταση των σημάτων αυτών των χιλιάδων νευρώνων σ' ένα ν-διάστατο χώρο.
Πλάγιος δρόμος: μικρή εισαγωγή στη τοπολογία.
Ένα σχήμα στο ν-διάστατο χώρο μπορεί να δώσει σχήματα μικρότερης διάστασης. Αυτό το σχήμα στα Φρυγικά λέγεται: manifold. Μπορεί, αλλά δεν ξέρουμε, να το έχουν ήδη αποδώσει ως πολύπτυχο.
Χρησιμοποιώντας την ιδέα αυτή: η παράσταση των νευρικών σημάτων χιλιάδων νευρώνων μπορεί να δώσει ένα πολύπτυχο που να αντιστοιχεί στα σήματα από λιγότερο αριθμό νευρώνων.
Η παρατήρηση επιβεβαιώνει ότι πράγματι οι νευρώνες παράγουν σήματα που η παράσταση τους δημιουργεί ένα πολύπτυχο.
Προκύπτει, δηλαδή, μια συγκλονιστική αντιστοιχεία της λειτουργείας των νευρώνων και των σχημάτων στην αλγεβρική τοπολογία.
Ο καθορισμός ενός σημείου στο πολύπτυχο γίνεται με ένα ή περισσότερους αριθμούς, ανάλογα με τις διαστάσεις του πολύπτυχου.
Και πράγματι, προκύπτει ότι παρατηρώντας το πολύπτυχο, που δημιουργεί η παράσταση των νευρικών σημάτων, μπορούμε να βρούμε ακριβή αντιστοιχεία με τη συμπεριφορά.
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το τέλος της ταινίας, όπου δίνονται αρκετά σχετικά άρθρα. Πρόκειται δηλαδή για πεδίο έρευνας που ήδη έχει προχωρήσει.
* * σχόλια * *
Έχουμε λοιπόν αρχίσει να βρίσκουμε τον τρόπο που η οργάνωση των νευρώνων οδηγεί στη συμπεριφορά. Θα μας οδηγήσει αυτός ο δρόμος μέχρι και την ανακάλυψη του τρόπου που από την οργάνωση και τη λειτουργεία των νευρώνων προκύπτει η συνείδηση; Θα θέλαμε πολύ, Προς το παρόν...., ελπίζουμε.
Δεχόμαστε βελτιώσεις στη σύνοψη της ταινίας, καμωμένες από επαϊοντες.
Στη τέχνη υπάρχει και το δίδαγμα, ένα από τα διδάγματα, του χότζα.
Μια φορά ο χότζας καθόταν στον κλάδο ενός δέντρου και τον έκοβε. Αλλά... δεν έκοβε προς την πλευρά μακριά από τον κορμό, μα προς τη μεριά του δέντρου. Κι όταν ο κλώνος κόπηκε, έπεσε κάτω.
Η τέχνη αναπαριστά τον κόσμο. Όχι ακριβώς, μα κάπως παραμορφωμένο. Αν η τέχνη ήταν ακριβής αναπαράσταση, θα ήταν και σιωπηλή. Καταλαβαίνουμε ότι κάτι λέει, και το τι λέει, από το πως ο κόσμος είναι χαλασμένος.
Για να καταλάβουμε, λοιπόν, χρειαζόμαστε τη πραγματικότητα, για να κάνουμε τη σύγκριση.
Η φαντασία, λοιπόν, ανατρέπει τον κόσμο. Μα δεν πρέπει να υπερβάλλει. Η φαντασία στη τέχνη δεν πρέπει να κόβει τον κλώνο της πραγματικότητας, διότι κάθεται πάνω του.
Ο βουλευτής Θεμιστοκλέους, ο πολλά βαρύς με τρεις φουσκάλες στα ακροδεξιά, κατάφερε να φτάσει ξανά στη δημοσιότητα. Επιτέθηκε με χοντράδα και με αγένεια στην Έφη Ξάνθου, συνεργάτιδα του βουλευτή Θεοπέμπτου, μα επίσης και αντιπρόεδρο των Οικολόγων.
Νομίζω πως το επεισόδειο πρέπει να γίνει αφορμή για μερικές σκέψεις.
Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι και νέες του λαού μας δίνουν την υποστήριξη τους στο ΕΛΑΜ. Νομίζω πως αυτή είναι μια λάθος απόφαση, και με γεμίζει με θλίψη. Οι νέοι και οι νέες μας αναζητούν ένα δρόμο αγώνα, και νομίζουν.... πως τον ηύραν στο ΕΛΑΜ. Δυστυχώς, αυτή είναι μια λάθος στάση, διότι συγχύζει τη χοντράδα του ΕΛΑΜ με... τον αντικατοχικό μας αγώνα.
Σκεφτείτε τους ήρωες της ΕΟΚΑ, τους τόσο βαθιά δεμένους με την παράδοση και την πίστη του λαού μας. Από εκεί είναι που επαίρναν δύναμη, μα επαίρναν επίσης και ευγένεια και μια ταπεινότητα. Τι σχέση έχουν οι ήρωες της ΕΟΚΑ με τον Θεμιστοκλέους; Πως από την ΕΟΚΑ έφτασε ένα μέρος της σημερινής γενιάς να υποστηρίζει ανθρώπους όπως τον Θεμιστοκλέους;
αγωνιστές και βαρύς με ολίγην
Κάπου έγινε λάθος. Ο αντικατοχικός μας αγώνας δεν παιρνά από το ΕΛΑΜ. Ο αντικατοχικός μας αγώνας δεν παιρνά από απλουστεύσεις του τύπου «όλοι είναι ίδιοι, όλα τα κόμματα είναι λάθος, κι εμείς είμαστε οι σωστοί». Είναι ακριβώς τέτοιες απλοποιήσεις που ανοίγουν τον δρόμο για την επιθετικότητα και το θράσος σε άλλους πολιτικούς εκπροσώπους, και σε συνανθρώπους μας.
Χρειάζεται να βρεθούμε όλοι μαζί, να συζητήσουμε, να συντονιστούμε και να οργανωθούμε. Στον δρόμο του αντικατοχικού αγώνα είναι αδιανόητο να συγχύζουμε την χοντράδα και την αγένεια ....με αγωνιστική στάση...
Μια σωστή πρόταση νομίζω πως είναι να κάνουμε πορείες επιστροφής στα κατεχόμενα. Με τον τρόπο αυτό θα δείξουμε πως το ζήτημα που έχουμε εδώ στη Κύπρο δεν είναι μια διακοινοτική διαμάχη. Έχουμε ζήτημα ξένης εισβολής, εθνοκάθαρσης και κατοχής, και το ζήτημα είναι η απελευθέρωση και η επιστροφή στα χωριά μας.
Τον καιρό που ο Μίκης ήταν μαθητής, όλοι οι μαθητές έπρεπε να είναι στην νεολαία του Μεταξά. Δεν ήταν κανενός επιλογή.
Πως ξεκίνησε, ποιός θυμήθηκε πρώτος στις μέρες μας αυτόν τον εξυπνακισμό με τον Μίκη και τη νεολαία του Μεταξά;
Κοντά στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ήταν στις δόξες τους τα λασπόνερα, ο βόθρος του Κουρή με την φυλλάδα του την «αυριανή». Κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί του, για να μη τον πιάσει στο στόμα του ο Κουρής.
Ο Μάνος Χατζηδάκις τόλμησε. Σε μια συναυλία, πήρε το μικρόφωνο και μπροστά σε χιλιάδες κόσμο κατάγγειλε αυτό τον βόθρο, αυτό τον ποταμό λαϊκισμού αλλά και εκφασισμού που χυνόταν στη κοινωνία. Και μάλιστα έχοντας επαφές και στήριξη απο την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Τις μέρες που ακολούθησαν, η φυλλάδα του Κουρή επιτέθηκε στον Χατζηδάκι. Κανείς δεν βρέθηκε να σταθεί και να υπερασπιστεί τον Χατζηδάκι, να καταγγείλει κι αυτός τον λαϊκισμό και τον εκφασισμό της κοινωνίας που προωθούσε ο Κουρής.
Κανείς, εκτός από έναν. Σε μια συνέντευξη του, ο Μίκης Θεοδωράκης εγκωμίασε τον Χατζηδάκι, εξύμνησε και παρουσίασε το έργο του.
Την άλλη μέρα, σκίστηκε η «αυριανή» να χύνει τα βοθρόνερα της πάνω στον Μίκη. «Ανακάλυψαν» τότε πως ο Μίκης.... ήταν στη νεολαία του Μεταξά.... Ποιός ρε; ένα παιδί στα 12; Και μετά;; τι έκανε μετά, σε τόσες δεκαετίες που πέρασαν;;
Από εκεί, έμεινε στη μνήμη κάμποσων ρηχών πως... ο Μίκης ήταν στη νεολαία του Μεταξά. Και κάθε τόσο ....θυμούνται τούτη τη μεγάλη σοφία και τη σπουδαία ανακάλυψη.... και το λένε για να γράψουν κι αυτοί κάτι τις στο διαδίκτυο.
Ενάντια στον αττίλα, ενάντια στους Σκύθες και τους Ρωμάνους, για την Επιστροφή του Ελληνισμού στη Κερύνεια, τη Μικρασία και τον εαυτό μας
Γράφει : Λάμπρος Φ. Καλλένος — Ιδάλιον, Λευκωσία — Κύπρος
