Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δήλωσε πως η Εκκλησία θα επενδύσει και στην εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου. Πρόκειται για μια σημαντική δήλωση, από ένα φωτισμένο ηγέτη που κατανοεί τις υλικές ανάγκες τόσο των ανθρώπων όσο και της ίδιας της Εκκλησίας.

Οι δημοσιογράφοι ρωτήσανε το κύριο Μαλά, υποψήφιο του ΑΚΕΛ για τη προεδρία, σχετικά με τις δηλώσεις αυτές. Με την απάντηση του, ο Μαλάς νομίζει πως έδειξε ένα σοβαρό λάθος της Εκκλησίας. Στη πραγματικότητα, όσα είπε φωτίζουν έντονα τις ελλείψεις της πολιτικής της αριστεράς. Λέει ο κ. Μαλάς:

«Θα συμβούλευα την εκκλησία να επενδύσει σε μία άλλου είδους επιχείρηση, την επιχείρηση να μεταδώσει περισσότερη πνευματικότητα στο ποίμνιο της και λιγότερο υλισμό που είναι κύριο χαρακτηριστικό αυτής της κοινωνίας. Θεωρώ ότι η εκκλησία και πρωτίστως ο Αρχιεπίσκοπος σαν αρχιποιμένας της εκκλησίας έχει και το θεσμικό ρόλο να αναλάβει να μετατρέψει αυτή τη κοινωνία σε περισσότερο αλληλέγγυα και λιγότερο υλιστική».

http://www.sigmalive.com/news/politics/522074

Μα..., πότε η αριστερά έδειξε ότι έτσι αντιλαμβάνεται την Εκκλησία; Πότε έδειξε η αριστερά πως αντιλαμβάνεται την Εκκλησία σαν ένα θεσμό που έχει σχέση με πνευματικότητα; Πότε η αριστερά έδειξε κάτι άλλο από ένα ξενόφερτο και δυτικοθρεμμένο αντι-κληρικαλισμό, τελείως άσχετο με τη παράδοση και το πολιτισμό του λαού μας; Και τελείως άσχετο με τους εθνικούς αγώνες της Εκκλησίας;

ο παπά-Ανυπόμονος, ο παπάς που συμμετείχε
στον ΕΛΑΣ δίπλα στο Αρη Βελουχιώτη

Στη Δύση, η Εκκλησία βρέθηκε στο πλευρό της φεουδαρχίας, κι αργότερα κάθε λογής καταπιεστικών εξουσιών. Σε μας όμως, η Εκκλησία ήταν μέσα στους αγώνες ενάντια στην Οθωμανική τυρρανία, και πολύ συχνά οι ιερείς και αρχιερείς ήταν τα πρώτα θύματα.

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, στον Αθανάσιο Διάκο, στον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, στο Χρυσόστομο Σμύρνης και στους μάρτυρες της τουρκοκρατίας. Ο ηγέτης του εθνικοαπελευθερωτικού αντιαποικιακού αγώνα στη Κύπρο ήταν ο Μακάριος, ένας αρχιεπίσκοπος. Και ο αρχιεπίσκοπος αυτός έφτασε να γίνει ένας από τους έξι ηγέτες του κινήματος των αδεσμεύτων.

Ο υποψήφιος της αριστεράς, και η αριστερά, προκειμένου να αναφερθεί στα κοσμικά σχέδια της Εκκλησίας, δείχνουν ξανά πώς θεωρούν την Εκκλησία αντίπαλο. Και ξέρουμε καλά ποιός είναι ο λόγος: είναι οι θέσεις της πως μια συμφωνία για τερματισμό της κατοχής ("η λύση") δεν πρέπει να παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα, και πρέπει να εξασφαλίζει την επιστροφή όλων των προσφύγων.

Η ενόχληση του υποψήφιου της αριστεράς από τα κοσμικά σχέδια της Εκκλησίας είναι υποκριτική: η αριστερά καμώνεται υποκριτικά ότι δεν καταλάβει αυτό που καταλαβαίνει η Εκκλησία: χωρίς υλικές δυνατότητες..., δεν μπορεί να υπάρξει ούτε ο λαός, ούτε η Εκκλησία.

Οι μεταξωτές δηλώσεις για πνευματικότητα, θέλουν και επιδέξιες αντιλήψεις: Αφού ο υποψήφιος της αριστεράς αναγνωρίζει κάτι που λέγεται πνευματικότητα, ...ποιός θα πληρώνει τους ιερείς; Πως θα κτίζονται και θα συντηρούνται οι εκκλησιές; Πως θα αντιμετωπίζουμε την Εκκλησία; με προχειρότητες και λαϊκισμούς για "το παπαδαριό"; ή με παραδοχή πως είναι αναπόσπαστο αλλά και ουσιαστικό μέρος του πολιτισμού και της παράδοσης μας;

Βέβαια, ο Μαλάς δεν είναι και πολύ αριστερός, ο άνθρωπος. Διότι, από πότε ο υλισμός σημαίνει αυτό που νομίζει ο Μαλάς; Φαίνεται πως αυτό που σκέφτεται ο Μαλάς είναι ο καταναλωτισμός, μα..., λέει υλισμός επειδή τόση και τέτοια είναι η κοινωνική του αντίληψη. Και η λειψή κοινωνική και πολιτική αντίληψη είναι σαν τον νούρο του αλουπού: φαίνεται εκεί που η αριστερά ...νομίζει ότι δεν φαίνεται. Διότι, η πρόταση που βρήκαν τα κοινωνικά κινήματα για το καταναλωτισμό δεν είναι προχειρότητες για υλισμό και κάτι που μπορεί να ονομαστεί πνευματικότητα της Εκκλησίας, αλλά ο αγώνας για μιαν άλλη, εναλλακτική και οικολογική κοινωνία. Βέβαια, όπως θεωρούμε και πολλοί, η πνευματικότητα της Εκκλησίας μας μπορεί μια χαρά να είναι μέρος και του αγώνα και της εναλλακτικής κοινωνίας. Αλλά, το περιέχον είναι η εναλλακτική αντίληψη.

Τα κοινωνικά κινήματα αναφέρονται σε μιαν άλλη κοινωνία, όπου προτεραιότηα θα έχουν οι ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, και η εξουσία θα ανήκει σε μικρές αυτόνομα οργανωμένες κοινότητες. Δεν θα υπάρχει ανταγωνισμός αλλά αλληλεγγύη και σεβασμός σε όλους και όλες, και η κοινωνία θα παράγει χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

-.

Τι σημαίνει τεχνοκράτης; Σημαίνει, π.χ., πως όσα νησιά της Ελλάδας έχουν λιγότερους από 150 κατοίκους, πρέπει να εκκενωθούν, διότι στοιχίζει πολλά να έχουμε πλοίο να κάνει τη συγκοινωνία.

Τι σημαίνει τεχνοκράτης; Σημαίνει πως το σπίτι που γεννήθηκε ένας στα κατεχόμενα και έχει αναμνήσεις, θα το αντιμετωπίζουμε ως περιουσία, θα το αποτιμήσουμε σε τόσες λίρες και χρυσά, και θα κάμουμε ένα συμψηφισμό. Τεχνοκρατική αντίληψη σημαίνει να βλέπεις τους ανθρώπους σαν πράγματα, σαν αριθμούς και εξαρτήματα.

Τι σημαίνει τεχνοκράτης; Σημαίνει να ξεχάσουμε τη γλώσσα μας, και να μάθουμε ολοι εγγλέζικα, διότι θα είναι πιο οικονομικό.

Τι σημαίνει τεχνοκράτης; Σύμφωνα με τη τεχνοκρατική αντίληψη, τρόπος να γινείς πλούσιος είναι και η μέθοδος να πλουτίσεις πουλώντας κ*λο.

Τι σημαίνει όταν ένας υποψήφιος πρόεδρος δηλώνει ότι δεν θέλει να γίνει πολιτικός; Σημαίνει ότι θα του άρεσκε πολλά να του προσηκώνονται στο καφενέ επειδή είναι πρόεδρος. Δεν ενδιαφέρεται όμως αρκετά για τες δημόσιες υποθέσεις, και αντί για τη πολιτική στη πραγματικότητα θα προτιμούσε να ασχοληθεί ....με το Αποέλ, την Ομόνοια και την Αελ...

Τι έγινε το 1922; Ο Ελληνισμός λέει πως έγινε η Μικρασιατική Καταστροφή με αποτέλεσμα ενάμιση εκατομμύριο πρόσφυγες. Η τεχνοκρατική άποψη λέει πως έγινε ανταλλαγή πληθυσμών.

Τι έκαμε η τουρκική εισβολή; Ο κόσμος λαλεί: εγινήκαμε πρόσφυγες, εδκιώξαν μας που τους τόπους μας. Η τεχνοκρατική αντίληψη λαλεί: έγινε μετακίνηση πληθυσμών σε εθνική βάση.

Τι είναι τεχνοκράτης; Τεχνοκράτης είναι ο άνθρωπος που λαλεί: "δεν πειράζει αν έγινε η Μικρασιατική Καταστροφή, δεν βλέπετε ότι ο Ελληνισμός επήγε στην Αυστραλία;"

-.

Δεν επεράσαν πολλά χρόνια, και κανονικά όλοι έπρεπε να θυμόμαστε τι έγινε.

-- Κάθε βράδυ, όλα τα παγκύπρια και τοπικά κανάλια είχαν συζητήσεις για το σχέδιο Ανάν. Ο Αναστασιάδης και ο Παπαπέτρου ήταν κάθε βράδυ σε κάθε συζήτηση. Οι συζητήσεις εγίνονταν ζωντανά στη τηλεόραση, και ο Αναστασιάδης ποτέ δεν είπε "μα, δεν με αφήνετε να μιλήσω".

-- Πολλές εφημερίδες δημοσίευσαν το σχέδιο Ανάν και το μοίρασαν δωρεάν στους αναγνώστες τους. Αυτό έγινε τρεις ή τέσσερεις φορές.

--- Σε όλη τη διάρκεια της δημόσιας συζήτησης πριν το δημοψήφισμα, ο Αναστασιάδης ποτέ δεν παραπονέθηκε οτι κάποιοι δεν τον άφηναν να μιλήσει.

-- Θυμήθηκε να κάμει καταγγελία κατόπιν εορτής. Ναι αλλά..., όταν η δημόσια συζήτηση ετέλειωσε, τι μπορεί να γίνει για να φανεί πως ο Αναστασιάδης έχει όλες τις ευκαιρίες να μιλήσει; Οταν η συζήτηση ετέλειωσε, τι μπορεί να γίνει για να αποδείξουμε πως δεν είμαστε ελέφαντες;

-- Σε όλα τα χρόνια μετά το δημοψήφισμα, ο Αναστασιάδης ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ "Αα..., είδετε τι επάθαμε τωρά; Ενώ, αν με αφήνετε να σας τα πω πριν το δημοψήφισμα...".

-- Μετά το δημοψήφισμα, ο Αναστασιάδης ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ότι η εκτίμηση του για το σχέδιο Αναν ήταν λάθος. ΠΑΡ' ΟΛΟΝ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΚΑΜΕ ΛΑΘΟΣ, κάμνει κριτική ...επειδή δεν χρησιμοποιούν σωστά τις δυνατότητες που έφερε η ένταξη στην ΕΕ. Μα..., ποιές δυνατότητες;; το καιρό του δημοψηφίσματος, ο Αναστασιάδης έλεγε πως αν δεν το δεχτούμε, η Κύπρος θα βουλιάξει. Τώρα, λέει ότι υπάρχουν δυνατότητες;;

Η πολιτική του Αναστασιάδη έχει φοβερές και αξεπέραστες αντιφάσεις. Για να συνεργαστούν εκλογικά και να διαμοιραστούν την εξουσία, ο Αναστασιάδης και ο Κάρογιαν υποκρίνονται αλλήλοις και ισχυρίζονται ...οτι τώρα έχουν συμφωνήσει..... Αυτό δείχνει πόσο πολύ είναι διατεθειμένοι να μασκαρέψουν και να διαστρεβλώσουν τις ίδιες τις δικές τους θέσεις, για χάρη των παροχών της εξουσίας.

Ο Κάρογιαν νομίζει στα αλήθεια πως θα καταφέρει να έχει επιρροή και στη πολιτική που θα ακολουθείται; ή καμώνεται ότι έτσι πιστεύει; Ολος ο κόσμος, πάντως, καταλαβαίνει πως το να επηρεάσεις το πρόεδρο είναι νομικά αβάσιμο, και αδικαιολόγητο από όλη τη προηγούμενη εμπειρία.

Εξ άλλου, ακόμα και όσα συμφώνησε με τον Αναστασιάδη είναι έτσι διατυπωμένα ώστε να είναι ανευ σημασίας: ο πρόεδρος, λέει, θα δεσμεύεται από απόφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου που υποστηρίζονται από το 75%. Οπότε, άμα διαφωνήσει ο ΔΗΣΥ, που μάλλον δεν θα πέσει κάτω από 25%, άρα ...ο πρόεδρος δεν δεσμεύεται...

-.

Η κυρία Ελίτα παρουσιάζει μιαν εκπομπή στο "σίγμα", ένα σταθμό στη Κύπρο. Είναι εκπομπή λαϊκίστικη, με ελαφρολογίες και αερολογίες, με τυπικό ακροατήριο ένα μεγάλο μέρος των παντρεμένων γυναικών με μεσαία προς μεγαλύτερη ηλικία. Νομίζω πως είναι αυτό που στην Αθήνα το λένε "πρωϊνάδικο".

Ο Μικελλίδης είναι ψυχίατρος. Εχει ένα στυλ ιδιόρυθμο, κάτι μεταξύ τρελού ψυχίατρου και λαϊκού τύπου "του λιμανιού". Εμφανίστηκε πολλές φορές σε προγράμματα "της Ελίτας", όπου παρουσιάζει από τηλεοράσεως ένα είδος κοινωνιολογικών αναλύσεων πασπαλισμένων με το χρίσμα της ψυχιατρικής, και όπου η κοινωνία αντιμετωπίζεται σαν ψυχασθενής. Ε, ναι, υπάρχει και κοινωνική ψυχολογία, μα άμα του καθενός τα αποφθέγματα περιτυλιχθούν με ψυχιατρική..., ...και μάλιστα από τηλεοράσεως..., αυτό λέγεται κοινωνική ψυχολογία; Στο κόσμο, πάντως, φαίνεται πως αρέσει το ψευδο-λαϊκό έως λιμανίσιο στυλ του Μικελίδη. Ο Μικελίδης έγραψε και ορισμένα βιβλία, τα οποία έχουν κάμει και ορισμένες επανεκδόσεις.

Η ακόλουθη ταινία δείχνει μιαν ακόμα συνάντηση των δύο μορφών. Οπως συνέβη και με άλλα πρόσωπα που συχνάζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα, αν και ψυχίατρος ο Μικελλίδης επεκτάθηκε από καιρό και σε άλλα θέματα. Στην ακόλουθη ταινία δίνει τη γνώμη πως όλα τα κυπριακά κόμματα είναι διεφθαρμένα. Ενας εκπρόσωπος ενός από τα πιο άθλια κόμματα, του ΔΗΚΟ, παίρνει τηλέφωνο να διαμαρτυρηθεί, κλπ.

ο ψυχίατρος Μικελλίδης στην εκπομπή της Ελίτας

Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον ζήτημα. Πως γίνεται μια λαϊκίστικη εκπομπή, που σε όλα τα άλλα δεν ξέρει που παν τα τέσσερα, χάνει τη γενική εικόνα, κλπ., πως γίνεται μια τέτοια εκπομπή να έχει σωστή στάση στη γενική εικόνα της πολιτικής σφαίρας;

Ισως, διότι τα ισοπεδώνει όλα. Ισως, διότι εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα ίδια λαϊκίστικα σχήματα ανάλυσης όπως και σε άλλα ζητήματα: "αυτοί" γενικώς και αορίστως, "όλοι έτσι είναι" γενικώς. Και επίσης: μια κριτική που μιλά γενικά για ένα έλεγχο των κοινωνικών πραγμάτων από τα κόμματα, εννοώντας πως τα κύρια αποτελέσματα αυτού του ελέγχου είναι οικονομικά οφέλη.

Δεν υπάρχει καμμιά αναφορά ούτε ακόμα και στην ίδια τη πολιτική εξουσία της κοινωνίας. Δηλαδή, το ότι θα μπορούσε ο ίδιος ο κόσμος, ("η κάθε πλύστρα", όπως έχουν πει...) να κυβερνά και να ορίζει αυτόνομα τη κοινωνία, αυτό συνεχίζει να μένει στο σκοτάδι. Η ανάλυση "της Ελίτας" κατακεραυνώνει όλα τα κόμματα, μα καθόλου δεν διανοείται πως θα μπορούσε ποτέ ο κόσμος να αναλάβει και να διαχειρίζεται ο ίδιος τη πολιτική εξουσία.

Η εξουσία σπρώχνει και κρατά το κόσμο σε μιαν άγνοια του παρόντος και της ιστορίας, μα η κριτική "της Ελίτας" δεν μιλά γι' αυτό, διότι δεν το ξέρει.

Μέσα στην αλλοτρίωση των σημερινών κοινωνιών, οι άνθρωποι ζούνε βουλιαγμένοι στη δική τους ζωή μόνο, και μέσα στη καθημερινότητα τους. Το ζήτημα που ξέρουν καλά είναι η οικονομική τους ζωή, που συνήθως είναι οικονομική δυσκολία. Και ω!, θαύμα!, θαύμα!!, η τηλεόραση συμφωνεί: εξόν από την οικονομική διαφθορά, άλλο πρόβλημα δεν υπάρχει.

-.

Η αριστερή τουρκική εφημερίδα "Ραντικάλ" δημοσίευσε στις 9 Σεπτ. 2012 το ακόλουθο άρθρο της Τουρκάλας ιστορικού Ayse Hur:

1922'de Gavur Izmir'i kim yakti?
Ayse Hur, "Radikal", 9 Eylul 2012

[Βασισμένοι στο γκούγκωλ, που είναι λύση ανάγκης κι όχι σοφίας, φαίνεται πως ο τίτλος είναι κάτι σαν "Ποιός έκαψε τη Σμύρνη των Γκιαούρηδων;"]

http://www.radikal.com.tr/ Radikal.aspx?aType=RadikalYazar&ArticleID=1099695&Yazar=AYSE-HUR&CategoryID=97

Δυστυχώς δεν ξέρουμε τη γλώσσα των εχθρών μας, μα το γκούγκωλ επιβεβαιώνει όσα γράφει το ελαφρολαϊκορεμπέτικο ιστολόγιο "λαφαζάνιος ερμής". Επιβεβαιώνει, δηλαδή, πως, σύμφωνα με την Αϋσε Χουρ, τη φωτιά στη Σμύρνη δεν την έβαλαν οι Αρμένιοι, όπως λένε οι Τούρκοι ιστορικοί, μα ο Κεμάλ "τουρκ ογλού, τουρκ" Ατατούρκ, που παρακολουθούσε από ένα μπαλκόνι της Σμύρνης μαζί με την αραβωνιαστικιά του Λατιφέ. Η φωτιά ήτανε καθοριστική για την φυγή των Ελλήνων.

Βέβαια, η ιστορία βασίζεται στα στοιχεία, στα τεκμήρια και στην αξιολόγηση τους. Το ότι μια Τουρκάλα ιστορικός συμφωνεί με τα τεκμήρια, δείχνει μόνο πόσο λάθος είχαν όσοι υπερασπίστηκαν την ανθελληνική προκατάληψη της κυρίας Ρεπούση.

Με την ευκαιρία θυμήζουμε και το ψήφισμα του Διεθνούς Συνδέσμου Μελετητών των Γενοκτονιών, που είχαμε μεταφράσει εδώ το Δεκέμβριο του 2007 (ε..., ναι!, δικη μας είναι η μετάφραση στη οποία βασίζονται οι εκδοχές που κυκλοφορούν). Στο ψήφισμα εκείνο, που υποστηρίχτηκε από το 83% των μελών του Συνδέσμου, ο Διεθνής Σύνδεσμος Μελετητών των Γενοκτονιών λέει πως

"... είναι πεποίθηση του Διεθνούς Συνδέσμου Ακαδημαϊκών Μελετητών των Γενοκτονιών πως η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των Χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας ανάμεσα στο 1914 και το 1923 συνιστούσε γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, και Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας". Το ψήφισμα καλεί τη κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον των πληθυσμών αυτών, να εκδώσει μιαν επίσημη απολογία, και να πάρει κατάλληλα και ουσιαστικά μέτρα προς τη κατεύθυνση της επαναφοράς της κατάστασης.

http://keryneia.blogspot.com/2007/12/blog-post_17.html

-.